Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 69/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lipca 2011 r., w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz w pkt 3 zasądził od Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego na rzecz skarżącego M. N. kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, działając przez profesjonalnego pełnomocnika.
Pismem procesowym z dnia 29 marca 2016 r. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego cofnął skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniósł o umorzenie postępowania wszczętego tą skargą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W punkcie trzecim sentencji zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 69/14 doszło do oczywistej omyłki pisarskiej. W związku z powyższym słowa: "na rzecz skarżącego M. N.", należało zastąpić słowami: "na rzecz skarżącego M. N.".
W konsekwencji, wymienioną wyżej oczywistą omyłkę pisarską Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu, na podstawie art. 156 w związku z art. 193 P.p.s.a., w sposób wskazany w pkt 1 sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten na mocy art. 193 P.p.s.a. ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych.
Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego kasacyjnie w sytuacji, gdy cofnięcie takiego środka zaskarżenia spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania, jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w pkt 3 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a.