Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 2037/12, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wynik tego postępowania zależy od rozstrzygnięcia składu siedmiu sędziów tego Sądu, któremu przedstawiono zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy osobie, którą nie obciąża obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego członka rodziny, legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym i która nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad tym niepełnosprawnym członkiem rodziny, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych? (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.)
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
W dniu 9 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OPS 5/13 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów NSA podjął uchwałę o następującej treści: "Osobie, którą nie obciąża obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego członka rodziny, legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu znacznym i która nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad tym niepełnosprawnym członkiem rodziny, w stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r., nie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne na podstawie art. 17 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.).
W związku z powyższym z uwagi na to, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania należało podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.