Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 204/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezydenta [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2018 r. sygn. akt II SAB/Łd 123/18 w sprawie ze skargi D. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Pismem z dnia 23 października 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wystąpił o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zawarcie w nim rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca dodała, że na koszty postępowania składają się też koszty opłaty za dwa znaczki pocztowe każdy po 5,90 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 193 P.p.s.a. przepis ten, tj. art. 157 P.p.s.a., ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Stosownie do treści art. 204 pkt 2 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji uwzględniający skargę.
W myśl natomiast art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Bezsporne jest, że D. Z. poniosła w postępowaniu kasacyjnym koszty wynagrodzenia zastępującego ją radcy prawnego i złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z akt sprawy wynika również, że pełnomocnik skarżącej w terminie sporządził ww. odpowiedź na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej czyli 240 złotych. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz D. Z. W związku z powyższym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w tym zakresie i zasądzenie na jej rzecz od organu kasacyjnie kwoty 252 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (koszty zastępstwa procesowego 240 zł oraz koszty opłaty za dwa znaczki pocztowe).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 204 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji.