Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 5 września 2014 r., sygn. akt I OSK 2046/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I SAB/Wa 119/14 wydane
Sprawa
w sprawie ze skargi P.T. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. P.T. reprezentowany przez r.pr. M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania.

Zarządzeniem z dnia 21 marca br. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. Powyższe zarządzenie zostało doręczone w dniu 7 kwietnia 2014 r.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r., pełnomocnik skarżącego wskazał, iż przed złożeniem skargi nie kierował w imieniu skarżącego zażalenia w trybie art. 37 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę uznając, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł P.T. Podniósł w niej, że wymagane zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wniósł już wcześniej J.G. i organ je uwzględnił wyznaczając nowy termin. W tej sytuacji skarżący nie mógł już wnieść wymaganego zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego w niniejszej sprawie, mimo złożenia przez J.G. zażalenia w niniejszej sprawie (uwzględnionego przez organ), skarżącemu również wciąż przysługiwało prawo wniesienia zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienia sprawy w terminie. Irrelewantna prawnie jest zasadność merytoryczna takiego zażalenia. Przepisy ustawy wymagają jednak jego wniesienia do organu przed złożeniem skargi na bezczynność w sprawie wydania decyzji administracyjnej.

Podkreślić należy, że nie ma znaczenia, czy stosowny środek zaskarżenia został złożony w sprawie przez inną osobę (stronę). Aby bowiem skarga na bezczynność została wniesiona prawidłowo, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie musi być złożone przez tę samą osobę, która później wnosi rzeczoną skargę do sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.