Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt I SAB/Ol 2/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił w punkcie pierwszym skargę V. K. - K. i zasądzające w punkcie drugim od Skarbu Państwa - kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego J. B. kwotę 240 zł plus VAT, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi V. K. - K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie umowy dzierżawy. W uzasadnieniu wskazano, że w przedmiocie skarg na decyzje administracyjne i postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa administracyjnego dopuszczalna jest stosownie do pkt 8 § 2 wymienionego artykułu, skarga na bezczynność organów administracji publicznej.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można zaś wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wskazano, że z materiałów przekazanej sądowi sprawy administracyjnej i treści skargi wynika, iż zarzuty dotyczące bezczynności organu, a więc przedmiot zaskarżenia odnosi się do żądania strony co do wydania decyzji przez Zakład Targowisk Miejskich w O. odnośnie rozwiązanie cywilnoprawnej umowy dzierżawy i zawarcia tej umowy z nabywcą pawilonu. Podano, iż rozstrzyganie w formie decyzji o rozwiązaniu bądź zawarciu przez organ jednostki samorządowej, cywilnoprawnej umowy dzierżawy mienia komunalnego pozostaje w świetle prawa poza zakresem działania administracji publicznej, a co za tym idzie poza kontrolą sądu administracyjnego.
W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wskazano, że Zakład Targowisk Miejskich w O., jako organ jednostki samorządowej, powinien wniosek skarżącego rozpoznać i rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej, stwierdzając w niej, czy wyraża zgodę na zawarcie umowy dzierżawy mienia komunalnego przez nowego nabywcę pawilonu i na rozwiązanie dotychczasowej umowy ze skarżącym, czy też odmawia wydania takiej zgody. Na poparcie powyższego twierdzenia powołano uchwałę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2006 r., II GPS 1/06, w uzasadnieniu której rozważane było zagadnienie, jakie warunki muszą być spełnione, aby przed zawarciem umowy można było wyróżnić sprawę administracyjną, w której rozstrzyga się władczo o zawarciu lub odmowie zawarcia umowy.
Wskazano, że Zakład Targowisk Miejskich w O. miał przyznane kompetencje do dokonywania czynności o charakterze administracyjno-prawnym i do podejmowania decyzji administracyjnych w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy dzierżawy z nowym nabywcą pawilonu i rozwiązanie ze skarżącym dotychczasowej umowy dzierżawy czy też do podejmowania decyzji odmawiających wydania takiej zgody. Niewydanie w zaistniałej sytuacji przez organ decyzji administracyjnej w przedmiocie wyrażenia lub niewyrażenia zgody na zawarcie umowy cywilnoprawnej z nowym nabywcą i rozwiązanie dotychczasowej umowy ze skarżącym, narusza interes prawny skarżącego i pozbawia go prawa do obrony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zarzut naruszenia art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.
W katalogu spraw, w których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej mieści się bezczynność organów, co przewiduje art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). Jednak skarga na bezczynność organów może być wniesiona tylko w przypadkach, o których mowa w pkt 1-4 a § 2 art. 3, zatem w sprawach, w których organy wydają decyzję administracyjną, postanowienie na które służy zażalenie, a także inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
- V. K. - K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie umowy dzierżawy.
Sprawa ta nie jest załatwiana w żadnej z prawnych form działania wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., albowiem dzierżawa mienia komunalnego jest rozstrzygana w formie umowy cywilnoprawnej, te zaś podlegają kontroli sądów powszechnych.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a.