Postanowienie NSA z 28 maja 2015 r., I OSK 2113/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. P. o wyłączenie sędziów NSA: Andrzeja Jurkiewicza i Wiesława Morysa oraz s. del. WSA Tadeusza Lipińskiego

Sprawa

w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2935/12 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2012 r. [...] w przedmiocie odmowy sprostowania danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym postanawia: oddalić wniosek

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) Arkadiusz Despot-Mładanowicz

Uzasadnienie

Na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. M. P. złożył pisemne wnioski o wyłączenie sędziów NSA: Andrzeja Jurkiewicza i Wiesława Morysa oraz s. del. WSA Tadeusza Lipińskiego w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2935/12 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2012 r. [...] w przedmiocie odmowy sprostowania danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym. Skarżący kasacyjnie zażądał przeprowadzenia rozprawy w celu rozpoznania jego wniosków oraz wskazał, że istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów orzekających w tej sprawie (art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."). Nadto skarżący wskazał, że w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W dniu 21 maja 2015 r. sędziowie NSA: Andrzej Jurkiewicz i Wiesław Morys oraz s. del. WSA Tadeusz Lipiński złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 P.p.s.a. wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt I OSK 2113/13 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis art. 19 P.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., uzasadniające wyłączenie wskazanych sędziów z mocy ustawy. Również sam wnioskodawca nie wykazał, aby pomiędzy nim a sędziami, o wyłączenie których wnosi, istniał, jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Wnioskodawca nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego.

Z kolei złożone przez sędziów NSA: Andrzeja Jurkiewicza i Wiesława Morysa oraz s. del. WSA Tadeusza Lipińskiego oświadczenia z dnia 21 maja 2015 r. pozwalają przyjąć, że nie istnieją okoliczności, które wywołują uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności tych sędziów (art. 19 P.p.s.a.).

Stąd, stwierdzić należy, że wniosek o wyłączenie sędziów jest niezasadny.

Ponownie należy wyjaśnić skarżącemu kasacyjnie, że zgodnie z art. 22 § 2 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Stąd brak podstaw do wyznaczenia w tym przedmiocie rozprawy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.