Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 212/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. M. (dalej również: "skarżący", "skarżący kasacyjnie") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 20 grudnia 2021 r., nr SKO.PS.4040.1933.2021, w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o rozłożeniu na raty i zwrocie nienależnie pobranych dodatków wychowawczych.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M. M. Pismem z 25 lipca 2023 r. (data wpływu do NSA: 13 września 2023 r.) skarżący kasacyjnie reprezentowany przez pełnomocnika, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej z 6 października 2022 r. W ww. piśmie złożono też wniosek o zwrot całości uiszczonego wpisu od złożonego środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "ppsa"), strona, która wniosła skargę, może ją cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 193 ppsa, przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa, skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje umorzeniem postępowania.
Skarżący kasacyjnie może zatem rozporządzać wniesionym środkiem odwoławczym po jego wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla Sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 ppsa oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.
Zdaniem Sądu kasacyjnego w sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 ppsa. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi kasacyjnej przez skarżącego nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, a tym samym, w świetle art. 60 ppsa w związku z art. 193 ppsa, jest dopuszczalne.
Z powyższych względów Sąd kasacyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, nie orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej, ponieważ w aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia takiego wpisu. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzono, że nie zidentyfikowano kwoty uiszczonej tytułem skargi kasacyjnej w sprawie (notatka urzędowa k. 118 akt). Nadto z treści wniesionego środka zaskarżenia nie wynika, by strona dokonała jakiejkolwiek wpłaty w związku ze złożoną skargą kasacyjną. Na marginesie zauważyć także należy, że skarżący nie miał obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ppsa). Gdyby jednakże okazało się, że wpis sądowy od skargi kasacyjnej został faktycznie uiszczony na konto bankowe Sądu Wojewódzkiego, strona winna wystąpić ze stosownym wnioskiem do tego Sądu o jego zwrot, jako nienależnie uiszczonego (art. 225 ppsa).