Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 28 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1484/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. S., R. S., K. A., L. K. i J. A. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18 czerwca 2018 r., nr DAP-WN-727-234/2017/WWP, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie przepisów:
- - prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przez jego błędne zastosowanie i błędne oparcie się na założeniu, że obalenie domniemania wynikającego z tego przepisu możliwe jest jedynie przed sądem powszechnym w trybie powództwa określonego w art. 10 tej ustawy,
- - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) w zw. z art. 151 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – dalej ppsa, przez zaniechanie przez Sąd I instancji poprawnej kontroli zastosowania przez organ nadzorczy przepisów postępowania administracyjnego, tj.:
- a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa przez nieuwzględnienie skargi i nieuchylenie zaskarżonego postanowienia w całości pomimo tego, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, w konsekwencji czego Sąd I instancji błędnie uznał, że w postępowaniu administracyjnym nie zachodził brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy z uwagi na niedostateczne ustalenie faktów i ich znaczenia według obowiązujących przepisów prawa oraz w zakresie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a to brak ustalenia losów prawnych działki gruntu posiadającego w dacie 27 maja 1990 r., oznaczenie geodezyjne nr [...], obręb [...] od chwili jej przejęcia przez Skarb Państwa oraz jej rzeczywistego stanu pranego i podstaw nabycia prawa własności przez Skarb Państwa, tj.:
- - pominięcia prawomocnego wyroku ustalającego Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], którego to wyroku załącznikiem jest opinia mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r.,
- - błędnej oceny opinii mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r.; wniosku z 11 września 1973 r., Dz. Kw. [...]; decyzji z 31 maja 1966 r., znak GKM.III-7/96/65 oraz decyzji z 4 czerwca 1966 r., znak GKM.III-7/96/65, z których wynika jakie były podstawy ujawnienia prawa własności do działki ew. [...] obręb [...] na rzecz Skarb Państwa,
- - oparcie ustaleń będących podstawą wydania zaskarżonego postanowienia wyłącznie na bezkrytycznie ocenionym dokumencie - piśmie z Sądu Rejonowego w N. z [...] lutego 2012 r. i pominięcie pozostałych dowodów w sprawie,
- - pominięcie treści zapisów w wykazach hipotecznych: Iwh [...] i [...], oba gm. kat. N. oraz wpisów w księgach wieczystych KW nr [...] i Kw nr [...] oraz zaniechanie dokonania ich analizy,
- b) art. 16 § 1 w zw. z art. 110 kpa przez nieuzasadnione uznanie, iż do rozpoznania niniejszej sprawy konieczna jest zmiana okoliczności faktycznych, gdy tymczasem rozpoznaniu niniejszej sprawy nie stoi na przeszkodzie decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r. z uwagi na odmienny status skarżących, którzy wykazali swój tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości w szczegółowy sposób uzasadnili swój wniosek, odwołując się do prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt I C [...] oraz stanowiącej jego załącznik opinii mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r. wraz ze szczegółowym opisem dokonanych przekształceń geodezyjnych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono szczegółową argumentację mającą przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Również w piśmie z 15 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżących kasacyjnie zawarł dodatkowe uzasadnienie zarzutów kasacyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.
Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, prawidłowo organ administracji i Sąd I instancji uznały tożsamość sprawy administracyjnej objętej zaskarżonym postanowieniem ze sprawą zakończoną decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r. W obu bowiem sprawach przedmiotem wniosku skarżących jest żądanie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji komunalizacyjnej Wojewody Nowosądeckiego z 6 lipca 1992 r. Powołany przez skarżących kasacyjnie wyrok Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], nie zmienia ich statusu w postępowaniu zakończonym zaskarżonym do Sądu I instancji postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18 czerwca 2018 r., skoro wyrok ten istniał już w obiegu prawnym w chwili wydania decyzji przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r., którą organ umorzył postępowanie z wniosku skarżących.
Status skarżących był zatem determinowany powołanym wyrokiem z 21 kwietnia 2005 r. już w chwili wydania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r., niezależnie od tego, czy wyrok ten został przez organ uwzględniony i czy wyrok ten został organowi przedłożony. Pozostawanie tej decyzji w obiegu prawnym wyklucza zatem ponowne rozpatrywanie sprawy z wniosku skarżących w tym samym przedmiocie, który został rozstrzygnięty powołaną decyzją.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.