Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Gminy Słupsk. W uzasadnieniu Sąd podał, iż skarga zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie.
Dnia 20 grudnia 2005 r. Gmina Słupsk wniosła na powyższe postanowienie skargę kasacyjną, opierając swoje pismo na zarzucie naruszenia prawa materialnego poprzez: niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez uznanie, że istnieją przesłanki do odrzucenia skargi z 23 maja 2005 r. jako pochodzącej od organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji i jako taki nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ponadto skarżący zarzucił Sądowi I instancji dokonanie błędnej wykładni przepisów art. 28 i art. 157 § 2 kpa poprzez przyjęcie, że gmina nie może być stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji samorządowego kolegium odwoławczego, jeżeli w postępowaniu zakończonym weryfikowaną decyzją, decyzję w pierwszej instancji wydawał organ tej gminy.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do merytorycznego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, ponieważ zarzuty w niej podniesione nie są trafne. Skarżący bezzasadnie przyjął, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a oraz przepisów art. 28 i art. 157 § 2 kpa.
Art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm) upoważnia gminę m. in. do kształtowania. stosunków cywilnoprawnych, których jedną ze stron jest własna gmina organu wydającego decyzję w sprawie. Zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych podlega jednak znacznemu ograniczeniu, gdy zostają one włączone do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie. Wówczas w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego jako osoby prawnej. Brak tożsamego uprawnienia odnosi się także do wszystkich innych organów danej jednostki.
Powyższe stwierdzenie znajduje odzwierciedlenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, w brzmieniu - ¸¸...powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego".
Sąd podziela pogląd cytowanego wyroku NSA i wobec tego uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której organ gminy, wydający decyzję w sprawie w pierwszej instancji wnosi następnie skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Nie do przyjęcia jest bowiem sytuacja, w której gmina zajmuje różną pozycję, raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu sprawy z zakresu administracji publicznej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.