Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 188/19, w pkt 1. uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] oraz decyzję Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]; w pkt 2. zasądził od Ministra Przedsiębiorczości i Technologii na rzecz [...] S.A. w K. kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł Minister Przedsiębiorczości i Technologii zrzekając się przeprowadzenia rozprawy. Przewodniczący Wydziału I Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2019 r., skierował w/w sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2020 r.
W dniu 2 stycznia 2020 r. do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek spółki [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika – na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej jako "p.p.s.a."),.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] listopada 2018 r. dotyczy aktualnie części działki nr [...], części działki nr [...], części działki nr [...] oraz części działki nr [...], objętych księgą wieczystą [...]. Podano, że Spółka [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. dniu 8 listopada 2019 r. zawarła ze spółką [...] S.A. w K. umowę sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne [...] (w pierwszej części uzasadnienia wniosku mylnie podano nr [...]) oraz [...], położonej w K., obr. [...] Ś., objętej aktualnie księgą wieczystą nr [...] wraz z prawem własności budynków i urządzeń znajdujących się na tej nieruchomości, a także prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] (w akcie notarialnym jest nr [...]), położonej w K., obr. [...] Ś., objętej księgą wieczystą nr [...], wraz z prawem własności budynków i urządzeń znajdujących się na tej nieruchomości.
Wobec powyższego, w ocenie Spółki, niniejsze postępowanie dotyczy jej interesu prawnego, skoro jego przedmiotem jest orzeczenie, na podstawie którego Państwo przejęło na własność nieruchomości, których prawo użytkowania wieczystego Spółka nabyła na podstawie w/w umowy sprzedaży zawartej z dotychczasowym użytkownikiem wieczystym (będącym skarżącym w niniejszej sprawie). Do wniosku dołączono wyciąg z aktu notarialnego w/w umowy sprzedaży z dnia 8 listopada 2019 r., rep. A nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadniczą przesłanką dopuszczenia konkretnego podmiotu do postępowania przed sądem administracyjnym, jest ustalenie, czy posiada on interes prawny, na który bezpośrednio i bezwarunkowo będzie oddziaływać orzeczenie zapadłe w postępowaniu, do którego zgłasza się jako uczestnik.
Należy wskazać, że w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje uprawnienia. Interes prawny to zatem taki interes, który jest chroniony przez prawo, a ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych.
Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, w ramach którego podmiot jakkolwiek pozostaje bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, to jednak nie można wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności od organu administracji.
W niniejszej sprawie Spółka [...] sp. z o.o. sp.k. swój interes prawny wywodzi z faktu, że działki, co do których była wydana zaskarżona decyzja Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] listopada 2018 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tegoż organu z dnia [...] marca 2018 r., stały się w dniu 8 listopada 2019 r. przedmiotem sprzedaży rzeczonej Spółce.
Należy w tym miejscu przypomnieć, że jak wynika z akt niniejszej sprawy, Minister Przedsiębiorczości i Technologii decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2018 r., którą to decyzją w pkt I stwierdził nieważność orzeczenia z [...] maja 1948 r. w zakresie nieruchomości gruntowych położonych w K. składających się z parcel: l.kat. [...] o łącznej powierzchni 2744 m2, objętych LWH [...] gmina katastralna K. – R., będących współwłasnością J. S., K. S., A. S., Z. S. w udziale po 1/4 części - z wyłączeniem części nieruchomości wchodzącej obecnie w skład pasa drogi powiatowej w K., al. [...], ul. [...], stanowiącej aktualnie działkę nr [...] o pow. 57 m2 oraz części działki nr: [...] o pow. 86 m2 i nr [...] o pow. 292 m2, obręb [...] jedn. ewid. Ś., zaś w pkt II stwierdził, że w/w orzeczenie z [...] maja 1948 r. w zakresie części nieruchomości położonych w K., objętych LWH [...] gmina katastralna K.- R., stanowiących współwłasność J. S., K. S., A. S., Z. S., w udziale po 1/4 części, wchodzących obecnie w skład pasa drogi powiatowej w K., al. [...], ul. [...] (część działki nr [...] o powierzchni całkowitej 2451 m2), tj. w zakresie aktualniej działki nr [...] o pow. 57 m2 oraz części działki nr: [...] o pow. 86 m2 (z całkowitej powierzchni 91 m2) i nr [...] o pow. 292 m2 (z całkowitej powierzchni 1922 m2), obręb [...] jedn. ewid. Ś., zostało wydane z naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu w/w decyzji Minister podał między innymi, że znacjonalizowana nieruchomość składająca się z parcel: Ikat. [...] o łącznej powierzchni 2744 m2 odpowiada aktualnie części działki nr [...] (działka wymieniona we wniosku o dopuszczenie), części działki nr [...], części działki nr [...], części działki nr [...] (działka wymieniona we wniosku o dopuszczenie) – własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym [...] S.A. z siedzibą w K. Skoro zatem niektóre działki wymienione w decyzji Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia [...] listopada 2018 r. – na podstawie umowy sprzedaży z dnia 8 listopada 2019 r. – stały własnością Spółki [...] sp. z o.o. sp. k., to należy uznać, że wydane w niniejszej sprawie orzeczenie może w istocie wpłynąć na sytuację prawną tejże Spółki.
Tym samym należy uznać, że w/w Spółka ma interes prawny w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że należy ją dopuścić do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.