Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1690/11 odrzucił skargę M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r. nr KOA/2267/Go/10 w przedmiocie przywrócenia terminu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. Wójt Gminy Klembów, po rozpatrzeniu wniosku W. S., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia żądania przekazania sądowi sprawy rozgraniczenia stanowiącej własność M. S. działki ew. nr (...) w W. R. ze stanowiącą własność W. S. działką ew. nr (...) na odcinku między punktami granicznymi L2-A oraz rozgraniczenia wyżej wskazanej działki ew. (...) ze stanowiącą własność W. S. działką ew. nr (...) na odcinku między punktami granicznymi A-K.
Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł W. S. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło w całości postanowienie organu pierwszej instancji i przywróciło W. S.i termin do wniesienia żądania przekazania sądowi sprawy przedmiotowego rozgraniczenia. Organ drugiej instancji doręczył swoje postanowienie z dnia 14 stycznia 2011 r. jedynie W.S. (żalącemu się wnioskodawcy) oraz organowi pierwszej instancji. Ponadto organ drugiej instancji pouczył, że od postanowienia służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
M. S., zgodnie z pouczeniem, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie stwierdziło niedopuszczalność powyższego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznając, że postanowienie z dnia 14 stycznia 2011 r. jest ostateczne w administracyjnym toku instancji. Ponadto organ wskazał, że M. S. nie jest stroną postępowania w przedmiocie przywrócenia W. S. terminu do wniesienia żądania przekazania sądowi sprawy w przedmiocie rozgraniczenia.
M. S. w dniu 17 maja 2011 r. wniósł do Sądu w jednym piśmie dwie skargi: na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r., zarejestrowaną pod niniejszą sygn. akt IV SA/Wa 1690/11 oraz na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2011 r., zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wa 1005/11.
Skarga M. S. na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2011 r. została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 5 października 2011 r.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę M. S. postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r. odrzucił z uwagi na wniesienie jej po terminie. W uzasadnieniu Sąd zaznaczył, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r. skarżącemu nie zostało doręczone. W takiej sytuacji termin do wniesienia skargi dla strony pominiętej w postępowaniu zaczyna bieg od najpóźniejszego doręczenia zaskarżonego aktu innym stronom. Skoro zatem postanowienie z dnia 14 stycznia 2011 r. zostało doręczone W. S. w dniu 17 stycznia 2011 r. to należało przyjąć, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lutego 2011 r. Natomiast M. S. wniósł skargę dopiero w dniu 17 maja 2011 r. nie składając wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł M. S., reprezentowany przez radcę prawnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. oraz art. 109 § 1 i art. 112 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminowi w sytuacji, gdy skarżący całkowicie zastosował się do pouczenia zamieszczonego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i w rezultacie wniósł skargę do sądu administracyjnego dopiero po ustosunkowaniu się tegoż organu do jego błędnego pouczenia oraz w sytuacji, gdy skarżącemu nigdy nie zostało doręczone postanowienie organu odwoławczego.
Wskazując na ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, a także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.
Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że strona postępowania administracyjnego, niebędąca jedyną stroną tego postępowania, która została w tym postępowaniu pominięta przez niedoręczenie jej decyzji organu pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania, którym decyzję doręczono, zaś po tym terminie nie służy jej prawo wniesienia odwołania, lecz podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 505/08). Podkreśla się jednocześnie, że możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję (wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1759/06). Skoro zatem M. S. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono mu postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 14 stycznia 2011 r., ewentualny termin do złożenia odwołania upływał wraz z upływem terminu dla stron, którym postanowienie doręczono, w rozstrzyganym przypadku z dniem 16 lutego 2011 r. Przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania byłoby, jak wykazano powyżej, niedopuszczalne.
Z tych względów zarzuty skargi kasacyjnej jako niezasadne nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.