Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2441/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości.
W skardze kasacyjnej Prezydent [...] (dalej skarżący kasacyjne) reprezentowany przez radcę prawnego A. J., wniósł o zawieszenie postępowania kasacyjnego z uwagi na to, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania tj. postępowania przez Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt P 38/11 w wniosku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne o zbadanie zgodności art. 1 pkt 89 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r., nr 141, poz. 1492) w związku z art. 19 tej ustawy - zmieniający art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami w zakresie, w jakim nakazuje stosowanie nowego brzmienia art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zakresie, w jakim nakazuje stosowanie nowego brzmienia art. 137 ust. 1 pkt 2 tej ustawy w sytuacji, kiedy cel określony w decyzji o wywłaszczeniu został przez jednostkę samorządu terytorialnego zrealizowany przed dniem 22 września 2004 r. to jest dniem wejścia w życie wyżej wymienionej ustawy zmieniającej - jest zgodny z art. 2 i art. 165 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu niniejszego wniosku wskazał, że przedmiotowej sprawie mamy właśnie do czynienia z sytuacją, w której cel określony w decyzji o wywłaszczeniu został zrealizowany przez dniem 22 września 2004 r.
Jako podstawę prawną niniejszego zawieszenia wskazał art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednak zawieszenie postępowania winno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.
Fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa zależy od uznania sądu, który winien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane okoliczności i czy nie naruszy ono praw gwarantowanych w ustawie zasadniczej. W orzecznictwie podkreśla się, że uznanie przewidziane w tym przepisie nie może mieć dowolnego charakteru. Obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji wyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie (postanowienia NSA z: 25.3.2005 r., I FZ 134/05, cbosa; 2.4.2012 r., I FZ 182/12, Lex nr 1137696; 15.3.2012 r., I GZ 35/12, Lex nr 1136617).
Sąd musi rozważyć przesłanki umożliwiające zawieszenie postępowania w świetle nakazu rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i zasady szybkości postępowania wynikającej z art. 7 ppsa (postanowienia NSA z: 24.8.2011 r., II FZ 390/11, Lex nr 896353; 17.11.2011 r., II FZ 673/11, Lex nr 1070136; 12.1.2012 r., II FZ 832/11, Lex nr 1104148). W wypadku, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1, sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Stwierdzenie braku koniecznego związku przyszłego rozstrzygnięcia z możliwością rozpatrzenia skargi w granicach zakreślonych przez art. 183 ppsa musi skutkować oddaleniem wniosku o zawieszenie postępowania (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod redakcją. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C. H. Beck 2011, s 488 i 489 nb 3 i 5).
W uzasadnieniu wniosku nie wykazano, by rozstrzygnięcie zagadnienia, które jest przedmiotem badania przez Trybunał było niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.