Postanowienie NSA z 14 marca 2006 r., I OSK 227/06

Sąd

Warszawa, dnia 14.03.2006 r. POSTANOWIENIE Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/ 05 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/05 na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie niewyznaczenia na stanowisko służbowe postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie "niewyznaczenia skarżącego na określone stanowisko po wygaśnięciu w dniu 2 czerwca 2004 r. decyzji MON nr [...] z dnia [...]."

Uzasadnienie postanowienia Sąd I instancji oparł na art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ treść przedmiotowej, jak podniósł, nie spełniała przesłanek art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179 poz. 1750 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a.

Dnia 9 stycznia 2006 roku pełnomocnik J. K. wniósł skargę kasacyjną na to postanowienie, opierając zarzuty na naruszeniu przez WSA, poprzez błędną wykładnię, przepisów prawa materialnego ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10 poz. 1270 ze zm.) tj. art. 107 ust 1 a pkt 2 oraz art. 20 ust. 1 oraz § 57 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 28 stycznia 1997 r. Nr 7 poz. 38)

Według skarżącego błędna wykładnia w/w przepisów polegała w efekcie na przyjęciu, iż w sprawach objętych zakresem art. 107 ust. 1 a pkt 2, skarga na bezczynność organu nie przysługuje ze względu na brak aktu w postaci,,decyzji administracyjnej’’.

Według strony skarżącej zostały także naruszone przepisy postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 2 art. 3 § 1 pkt 1 i 8 P.p.s.a poprzez odrzucenie skargi z powodu niedopuszczalności drogi sądowo- administracyjnej, w sytuacji, jak nadmienia strona, gdy w sprawie w myśl art. 2 i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 i pkt 8 P.p.s.a, wniesienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje. Przedmiotowe naruszenie przepisów postępowania miało wg skarżącego istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji pełnomocnik J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy wynikłej ze skargi do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna jest oparta na nietrafnych zarzutach. Skarżący bezzasadnie przyjął, powołując się na w/w przepisy, iż postanowienie WSA zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania.

Skarga J. K. w postępowaniu przed Sądem I instancji dotyczyła bezczynności Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wydania decyzji w sprawie niewyznaczenia stanowiska.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179 poz. 1750 ze zm.) skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia lub przeniesienia na inne stanowisko służbowe, mianowania na stopień wojskowy, przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej jak również delegowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową.

Skoro stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje jedynie w przypadkach, gdy sąd ten jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa to konsekwentnie należy przyjąć, że jeżeli ustawodawca wyłączył możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji wymienianych w art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, to również spod zakresu sądowej kontroli jest wyłączona bezczynność organu w tych sprawach.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 184 6 ustawy P.p.s.a orzekł jak w sentencji, ponieważ skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionych podstaw.