Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1242/08 oddalił skargę Banku [...] w W. S.A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych.
Bank [...] w W., złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku oraz – pismem z dnia 11 marca 2009 r. – wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż w jej ocenie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a warunkujące wstrzymanie wykonania powyższej decyzji a więc: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie tej decyzji i związany z tym wymóg uzyskania zgód użytkowników kart przepłaconych oraz ich poinformowanie o przetwarzaniu danych oznacza dla banku poniesienie znacznych kosztów, bowiem użytkownikami owych kart jest ok. [...] osób i należałoby przyjąć, że uzyskanie zgód od tylu osób jest niewykonalne we wskazanym terminie 3 msc., nawet przy osobistym zaangażowaniu pracowników banku (ich wizytach w domach). Podniesiono, iż na podstawie wcześniejszych doświadczeń innych podmiotów uzyskanie zgody nawet za jakąś formę gratyfikacji jest nieefektywne i kosztowne, bowiem odpowiada zwykle ok. 5 – 7 % adresatów.
Z kolei niewykonanie tych obowiązków we wskazanym terminie będzie się wiązało z koniecznością usunięcia danych użytkowników z systemu, a to doprowadziłoby do uniemożliwienia korzystania z kart przez użytkowników. Tym samym spowoduje to realne zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, szacowanej na [...] zł w postaci bezpośredniej straty finansowej związanej z operacją uzyskania zgód od użytkowników jak i trudne do oszacowania szkody po stronie użytkowników kart spowodowane koniecznością zaprzestania obsługi tejże kart. Ponadto wykonanie decyzji GIODO doprowadzić może do odpływu znacznej ilości klientów, którzy będą niezadowoleni z konieczności zaprzestania obsługi kart przez bank. Skutki te należy uznać za trudne do odwrócenia zważywszy na fakt obecnie silnej konkurencji.
Ponadto podniesiono, iż skarga kasacyjna dotyczy zagadnienia, którego rozstrzygnięcie będzie miało precedensowy charakter, ponieważ chodzi o wskazanie, kto jest administratorem danych w przypadku kart przedpłaconych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest dopuszczalne również na etapie postępowania kasacyjnego. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dotyczący możliwości wstrzymania przez Sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności, zgodnie z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na skutek wydania wyroku oddalającego skargę upada bowiem wstrzymanie wykonania decyzji, o którym orzekł organ uwzględniając wniosek skarżącego (art. 61 § 6 P.p.s.a.).
Możliwe jest zatem wykonanie decyzji, pomimo że wyrok oddalający skargę jest nieprawomocny i została wniesiona skarga kasacyjna (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2005 r. sygn. akt II OSK 1002/05 (ONSAiWSA 2006/2/43).
Rozpatrując wniosek Banku [...] w W. S.A. o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2005 r. należy wskazać, że za jego uwzględnieniem przemawiają te same racje, które uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ. To, że zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, nie oznacza, że przestają istnieć przesłanki wstrzymania wykonania aktu.
Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy stwierdzić, iż podane przez wnioskodawcę okoliczności mogły stanowić podstawę do uzyskania ochrony tymczasowej i są one także aktualne na etapie postępowania kasacyjnego. Z tego też względu strona wykazała w sposób dostateczny podając okoliczności wskazujące na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zważywszy na powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 w związku z art. 193 P.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.