Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 23/08 oddalił skargę kasacyjną W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 637/07, w sprawie ze skargi G. S. i W. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Pismem z dnia 9 lutego 2009 r. skarżący zwrócił się na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku z dnia 8 stycznia 2009 r. w związku z nieodniesieniem się przez Naczelny Sąd Administracyjny do opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] lutego 1997 r., nr [...], mającej charakter dowodu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w związku z odesłaniem zawartym w art. 193 P.p.s.a. Według bowiem tego artykułu, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Należy więc uwzględnić, że zgodnie z art. 158 P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wykładni wyroku dokonuje się zatem w razie jego wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania. W takiej bowiem sytuacji mogą pojawić się wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania wyroku. Wykładnia taka nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzedniego.
Z przedmiotowego wniosku wynika tymczasem, że skarżący wnosi nie o wykładnię sentencji wyroku, lecz jego uzasadnienia, a to "w związku z brakiem odniesienia się do opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] lutego 1997 r., sprawa Nr [...], jako dowodu". Pomijając zagadnienie, czy na gruncie przepisów P.p.s.a. w ogóle dopuszczalne jest interpretowanie samego uzasadnienia orzeczenia sądowego, należy stwierdzić, że skarżący nie wskazał żadnego fragmentu uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2009 r., który byłby niejasny lub budził wątpliwości. Ewentualne zaś poszerzenie w pisemnym uzasadnieniu wyroku argumentacji faktycznej lub prawnej nie wchodzi w rachubę, albowiem przepis art. 158 P.p.s.a. nie stwarza ku temu odpowiedniej podstawy procesowej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie wyżej powołanych przepisów wniosek jako niezasadny oddalił.