Postanowienie NSA z 14 marca 2008 r., I OSK 233/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. S., R. S. i M. W.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Op 599/07 o odrzuceniu skargi

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Sprawa

w sprawie ze skargi B. S., R. S. i M. W. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie norm zatrudnienia w placówkach oświatowych postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny Opolu odrzucił skargę B. S., R. S. i M. W. wniesionej na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący, będący pracownikami Publicznej Szkoły Podstawowej w K., dopełnili wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zawarte zostało w piśmie z dnia [...], wystosowanym do Rady Miejskiej w P.. Pismo to wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy w P. w dniu [...], co wynika z daty prezentaty uwidocznionej na piśmie. Na powyższe wezwanie Burmistrz Miasta i Gminy P. udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...], nr [...]. Pismo to, w ocenie Sądu, niewątpliwie zostało przesłane skarżącym i im doręczone, o czym przesądza treść pisma z dnia [...], skierowanego do Przewodniczącego Rady Miejskiej w P., w którym skarżący kwestionują powyższe pismo Burmistrza, stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wskazując jednocześnie jego datę oraz numer i odnosząc się do jego treści. Pismo z dnia [...] wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy w P. w dniu [...], na co wskazuje data prezentaty. Ta okoliczność, zdaniem Sądu, świadczy o tym, iż skarżący otrzymali pismo Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]. Należało zatem przyjąć, że otrzymanie pisma przez skarżących nastąpiło nie później niż w dniu [...], w tej bowiem dacie skarżący złożyli pismo, stanowiące ich reakcję na tę odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, wynikający z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., rozpoczął bieg w dniu [...] i upłynął z dniem [...]. Skarżący wnieśli natomiast skargę na powyższe zarządzenie, zawartą w piśmie z dnia 23.07.2007 r., kierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Rady Miejskiej w P., dopiero w [...]. Pismo powyższe, zawierające skargę, wpłynęło bowiem do Urzędu Miasta i Gminy w P. w dniu [...], co wynika z daty prezentaty uwidocznionej na skardze. Skarga została zatem złożona ze znacznym uchybieniem terminu do jej wniesienia co powodowało konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli B. S., R. S. i M. W., reprezentowani przez radcę prawnego, zaskarżając je w całości i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono, w oparciu o art. 174 P.p.s.a., naruszenie art. 53 § 1 i 2 tej ustawy, poprzez uznanie, że skarga na zarządzenie Burmistrza P. wniesiona została po upływie ustawowego terminu, skoro pismem z dnia [...] Przewodniczący Rady Miejskiej w P. poinformował pracowników Publicznej Szkoły Podstawowej w K., że zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. będzie przedmiotem obrad Rady na sesji w [...]. Uchwała w tym przedmiocie podjęta została w dniu [...], a pismo, którym Przewodniczący Rady poinformował skarżących o stanowisku Rady doręczone było stronom w dniu [...]. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżących podniósł, iż strony nie składały skargi na działania Burmistrza Miasta i Gminy P. w rozumieniu art. 227 w zw. z art. 229 kpa, co winno skutkować uznaniem się przez Radę Miejską za niewłaściwą do rozpoznania pisma skarżących i przekazaniem go Burmistrzowi. Wprawdzie pismo to zostało przekazane właściwemu organowi, jednakże jednocześnie skarżący zostali poinformowani pismami z dnia [...], że kwestionowane przez nich zarządzenie Burmistrza będzie przedmiotem rozważań Rady na sesji w [...]. Ponadto radca prawny działający w imieniu stron podkreślił, że doręczenie pisma Burmistrza z dnia [...] nie mogło być skuteczne, bowiem dokonane zostało na adres szkoły a nie do rąk skarżących.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Burmistrz Miasta i Gminy P. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż skarżący nie sprecyzowali, na której z podstaw kasacyjnych wskazanych w art. 174 P.p.s.a. oparta została ich skarga, co zdaniem organu czyniło ją niedopuszczalną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej jest związany granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach określonych w § 2. W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie ma miejsca. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Dokonując oceny podniesionych zarzutów Sąd stwierdził, iż nie są one usprawiedliwione.

Za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 53 § 1 i 2 P.p.s.a. § 1 tegoż przepisu ustala termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi. Odnosi się on także do skarg na uchwały organów samorządowych podjętych w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Z kolei z art. 53 § 2 P.p.s.a. wynika że termin na wniesienie skargi w wypadku nie udzielenia odpowiedzi przez organ na wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa wynosi sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.

Jak wynika z akt sprawy pismo skierowane przez skarżących do Rady Miejskiej w P., datowane na dzień [...] do Urzędu Miasta i Gminy P. doręczone zostało w dniu [...], co wynika z prezentaty zamieszczonej na tym piśmie. W piśmie tym skarżący domagali się między innymi przekazania go Burmistrzowi Miasta i Gminy P. jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wniesionego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z wskazanym powyżej przepisem w dniu [...] rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin, w którym organ winien udzielić odpowiedzi na wezwanie. W dniu [...] Burmistrz udzielił skarżącym odpowiedzi na ich wezwanie, stwierdzając, iż zarządzenie z dnia [...] nr [...] nie narusza żadnych norm prawnych, wbrew twierdzeniom zawartym w wezwaniu. Pismo to wprawdzie istotnie skierowane zostało na adres Publicznej Szkoły Podstawowej w K., jednakże skarżący niewątpliwie zapoznali się z jego treścią, co jednoznacznie wynika z późniejszych pism kierowanych do Przewodniczącego Rady Miejskiej w P. oraz ze skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Słusznie przyjął Sąd I instancji, iż wobec niemożności ustalenia daty doręczenia pisma Burmistrza, które zostało nadane zwykłą przesyłką pocztową, za ostateczną datę, w której skarżący zapoznali się ze stanowiskiem organu był dzień [...], w którym doręczone zostało do Urzędu Miasta i Gminy P. pismo B. S., R. S., M. W. i H. S., skierowane do Przewodniczącego rady Miejskiej w P.. Z dniem [...] rozpoczął więc bieg trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wynikający z art. 53 § 2 P.p.s.a., który upływał z dniem [...]. Zasadnie zatem stwierdził Sąd, iż skarga B. S., R. S. i M. W., wniesiona w dniu [...], złożona została z uchybieniem ustawowego terminu, zaś postanowienie o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. uznać należy za wydane zgodnie z prawem.

Zauważyć także należy, iż niezasadnym jest stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę kasacyjną nadesłanej przez Burmistrza Miasta i Gminy P.. Wprawdzie istotnie skarżący nie sprecyzowali czy ich skarga oparta jest na podstawie wskazanej w art. 174 pkt 1 P.p.s.a., czyli na naruszeniu przepisów prawa materialnego, czy też na podstawie art. 174 pkt 2 tej ustawy, czyli na naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, jednakże z treści skargi kasacyjnej jednoznacznie wynika, że zaskarżonemu orzeczeniu postawiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 53 § 1 i 2 P.p.s.a. Stwierdzić zatem należy, iż uchybienie to nie miało istotnego znaczenia dla prawidłowości skargi kasacyjnej i nie mogło stanowić przesłanki dla uznania ją za niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe i uznając skargę kasacyjną za pozbawioną uzasadnionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.