Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I OSK 2383/16 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił wyrok Sądu I instancji oddalający skargę, a także uchylił wydane w sprawie decyzje organu administracji. W pkt 2 wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zawarł rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, będące konsekwencją rozpoznania wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania, zarówno za pierwszą jak i drugą instancję sądową.
Regulację dotyczącą tego, której ze stron postępowania należy się zwrot kosztów postępowania zawierają przepisy art. 203 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej p.p.s.a.). W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej poprzez uchylenie wyroku sądu I instancji oddalającego skargę, zwrot kosztów postępowania przysługuje od organu stronie, która wniosła skargę kasacyjną (art. 203 pkt 1 p.p.s.a.) W pkt 2 wyroku z dnia 14 września 2018 r. Sąd oznaczył stronę zobowiązaną do zwrotu kosztów postępowania, wskazując na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, nie zindywidualizował jednak podmiotu uprawnionego do otrzymania zwrotu kosztów, którym jest skarżący kasacyjnie S. P. W tym zakresie wyrok pozbawiony jest zatem wymaganej precyzji, co oznacza oczywistą niedokładność rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Niedokładność odnosząca się do sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2018 r. sygn. akt I OSK 2383/16 polega na nie wskazaniu w sentencji wyroku osoby na rzecz której zasądzono koszty postępowania sądowego, ma oczywisty charakter ze względu na regulację art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i wymaga usunięciu w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.