Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 marca 2019r., sygn. akt II SA/Gl 976/18, oddalił skargę K. P. i H. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności nieruchomości.
Od powyższego wyroku skarżące, reprezentowane przez radcę prawnego, wniosły skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Zrzeczono się przeprowadzenia rozprawy.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
- 1) art. 21 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 Pierwszego Protokołu Dodatkowego do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonego w dniu 20 marca 1952 r., a ratyfikowanego przez Polskę w dniu 10 października 1994 r. (Dz. U. z 1995r., Nr 26, poz. 175) ze względu na odmówienie ustalenia odszkodowania za dokonane wywłaszczenie, tj. odjęcie prawa własności, także poprzez powierzchowne i niewystarczające rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, nie dające gwarancji i należytego standardu ochrony prawnej dla właścicieli nieruchomości przewidzianej w tych regulacjach,
- 2) art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n., art. 128 ust. 4, poprzez bezpodstawne uznanie, że wnioskodawcom w niniejszej sprawie nie przysługuje prawo do odszkodowania,
- 3) art. 7, art. 77, art. 78 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie wszystkich wniosków zgłaszanych przez wnioskodawców oraz poprzez powierzchowne i niewystarczające rozpatrzenie i zebranie materiału dowodowego w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt I OSK 2388/19 – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2019, poz. 2325 – dalej "p.p.s.a.") – zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez ten Sąd w sprawie o sygn. akt I OPS 1/20.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd administracyjny postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
W niniejszej sprawie przyczyna zawieszenia postępowania ustała wobec podjęcia w dniu 22 lutego 2021 r. przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały, sygn. akt I OPS 1/20 o następującej treści:
- 1. "Odszkodowanie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 ze zm.), może być od dnia 1 stycznia 1998 r. ustalone na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) dla spadkobiercy właściciela nieruchomości wymienionej w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.".
- 2. "Odszkodowanie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, nie może być ustalone na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) na rzecz nabywcy nieruchomości w drodze umowy zawartej po dniu czasowego zajęcia tej nieruchomości w trybie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.".
Mając zatem powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.