Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Po 43/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków.
Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:
Wnioskiem z dnia 26 czerwca 2019 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile wystąpił do Starosty Obornickiego o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym – danych ewidencyjnych z bazy danych ewidencji gruntów i budynków na obszarze powiatu, w tym do danych graficznych i opisowych.
Starosta Obornicki decyzją z dnia [...] września 2019 r. odmówił Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile udostępnienia danych zgromadzonych w bazie ewidencji gruntów i budynków z terenu powiatu obornickiego.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że pismem z dnia 8 lipca 2019 r. zwracał się z prośbą o wskazanie zakresu żądanych danych poprzez określenie nieruchomości powiązanych z każdym z rodzajów realizowanych zadań publicznych. Wnioskodawca w odpowiedzi nie przekazał do organu danych dotyczących zakresu tych konkretnych nieruchomości, natomiast powołał się na stały dostęp gmin, które realizują zadania publiczne i nie muszą wskazywać konkretnych nieruchomości, co do których prowadzą sprawy związane z podatkami.
Starosta wyjaśnił, że do nieodpłatnego udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków (dalej: egib) w trybie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700 z późn. zm.), niezbędne jest wykazanie dodatkowo interesu prawnego, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725 z późn. zm.). Tymczasem Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile nie wykazała, że dane podmiotowe zgromadzone w egib dla całego obszaru powiatu są niezbędne do realizacji konkretnego zadania publicznego.
W ocenie organu wykorzystanie danych z egib dla określania stanu prawnego nieruchomości oraz określania stron wszczynanych postępowań administracyjnych w sprawach indywidualnych, powiązane jest z konkretnymi nieruchomościami i posiada charakter indywidualnej sprawy, dla której należy wskazać konkretne nieruchomości. Starosta wywiódł, że brak przekazania danych dotyczących konkretnych nieruchomości pozwala domniemywać, że RDLP aktualnie nie realizuje zadania związanego z konkretnymi nieruchomościami, dla których wymagana jest pełna znajomość danych, w tym danych podmiotowych. Uzyskanie dostępu do tego typu danych możliwe jest natomiast każdorazowo na wniosek, w sytuacji, gdy dane będą niezbędne do realizacji zadania odnoszącego się do konkretnych nieruchomości.
Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile wniósł odwołanie od powyżej decyzji.
Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uznając za Starostą Obornickim, że RDLP w Pile jest podmiotem publicznym realizującym zadania publiczne, a przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach nakładają na nią określone obowiązki - zadania publiczne – organ odwoławczy wskazał, że ograniczone są one jedynak tylko do pieczy nad gruntami pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych. Tylko zatem w tym zakresie RDLP realizuje swoje zadania publiczne. W tej sytuacji wątpliwości budzi, czy dostęp do danych zawartych w ewidencji gruntów powinien być pełny, czy też ograniczony jedynie do wybranych danych, w szczególności do tych, w stosunku do których wnioskodawca posiada interes prawny w związku z wykonywanymi zadaniami publicznymi.
Organ wywiódł, że wnioskowany dostęp do danych zgromadzonych w egib powiatu obornickiego - w zakresie niczym nieograniczonym, wykracza poza zakres obowiązków wykonywanych w związku z zadaniami publicznymi określonymi w przepisach ustawy o lasach. Jak wskazują przepisy ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1472 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, dostęp do rejestrów publicznych możliwy jest tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań publicznych realizowanych przez wnioskodawcę.
W ocenie organu odwoławczego sytuacja uzasadniająca udostępnienie wszystkich danych z rejestru ewidencji dotyczących obszaru całego powiatu obornickiego, nie miała miejsca w odniesieniu do wskazanego we wniosku skarżącego zakresu jego zadań publicznych. Jakkolwiek takie informacje winny mu zostać udostępnione co do gruntów leśnych, to nie można się zgodzić, by niejako "z góry" istniały podstawy do udostępnienia ich co do wszystkich gruntów położonych na terenie powiatu obornickiego, a więc i tych nie mających charakteru leśnego. Bezsporne jest, że grunty leśne nie pokrywają całego obszaru powiatu obornickiego
Ponadto w rejestrze znajduje się wiele tzw. informacji wrażliwych, dotyczących właścicieli gruntów, ich danych adresowych oraz innych danych i mimo zachowania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa, nie powinny być one udostępniane w zakresie szerszym, niż jest niezbędny do wykonania danych zadań publicznych.
Zdaniem Inspektora Wojewódzkiego umożliwienie wglądu do wszystkich danych zgromadzonych w egib na terenie powiatu obornickiego nie jest niezbędne do prawidłowego realizowania zadań publicznych przez RDLP w Pile, gdyż zadania te nieodłącznie związane są z konkretnymi nieruchomościami, dla których wymagana jest pełna znajomość danych, w tym danych podmiotowych. Udostępnienie wnioskowanych danych doprowadziłoby do powierzenia jej dostępu do takich samych informacji, jakie posiada organ prowadzący egib. Uzyskanie dostępu do tego typu danych możliwe jest natomiast w formach przewidzianych w art. 24 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, każdorazowo na wniosek strony.
Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile wniósł skargę na powyższą decyzję, zarzucając naruszenie art. 8 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i z art. 80 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. w zw. z art. 35 § 1 i 3 i art. 36 § 1 k.p.a. w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym (Dz. U. z 2018 r. poz. 29).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalając skargę za uprawnione uznał stanowisko obu organów, że uwzględnienie w całości wniosku Dyrektora RDLP w Pile doprowadziłoby do dysponowania przez ten organ tymi samymi danymi ewidencyjnymi, którymi dysponuje organ prowadzący egib dla powiatu obornickiego – Starosta Obornicki.
Sąd stwierdził, że niewątpliwie RDLP w Pile w oparciu o przepisy ustawy o lasach realizuje zadania publiczne określone w tej ustawie i jako organ umocowany na podstawie jej przepisów do pieczy nad gruntami leśnymi i nieleśnymi z użytkiem leśnym, jest uprawniona do nieodpłatnego dostępu do danych egip dotyczących takich gruntów z tych obszarów powiatu obornickiego, które pokrywają się z obszarem jej właściwości terytorialnej (czyli trzech nadleśnictw: Sarbia, Durowo, Krucz). Mając to na uwadze Sąd uznał, że treść Porozumienia, które Starosta przesłał do RDLP w Pile, była prawidłowa.
Ponadto wskazano, że skoro podstawowe znaczenie ma przyjęte ograniczenie nieodpłatnego dostępu do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze przez pryzmat niezbędnego ich zakresu do realizacji powierzonych zadań publicznych, rozważenia wymagało, czy w odniesieniu do pozostałych przepisów ustaw, wymienionych przez wnioskującą o dostęp RDLP w Pile, realizuje ona zadania publiczne. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organów, że wyłącznie realizowanie skonkretyzowanego zadania publicznego na podstawie takich ustaw jak: ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie, ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), uzasadnia przyznanie nieodpłatnego dostępu do egib. Zadania, które ustawy te powierzają RDLP, realizowane są w ramach postępowań prowadzonych przez inne organy – umocowane do tego na podstawie przepisów tych ustaw.
W opinii Sądu przytaczany przez skarżącego argument o konieczności dochowania terminu do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (jak i opiniowania czy uzgadniania na podstawie innych ustaw, w tym na podstawie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych), nie może stanowić o uprawnieniu RDLP w Pile do niczym nieograniczonego dysponowania danymi tożsamymi z danymi zawartymi w egib i tym samym w istocie do tworzenia odrębnej ewidencji.
Niezależnie od powyższego Sąd wskazał, że w sprawach o udostępnienie danych z rejestru egib niewątpliwie zasadnicze znaczenie ma treść złożonego wniosku o udostępnienie danych. Wniosek w sposób precyzyjny winien wskazywać zakres żądanych informacji, które w sposób nie budzący wątpliwości byłby niezbędne do realizacji powierzonych zadań publicznych, wynikających ze wskazanej we wniosku ich podstawy prawnej. Odnosząc się zatem do podnoszonej w skardze kwestii nie uwzględnienia przez organy obu instancji, że skarżący ograniczył żądanie w zakresie dostępu do egib do działek leśnych i nieleśnych ale z użytkiem las, Sąd uznał, że argument ten nie mógł wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia. Ograniczenie to nie zostało bowiem zawarte w treści wniosku i jego uzupełnieniu pismem z dnia 17 lipca 2019 r., lecz w piśmie skarżącego Dyrektora RDLP w Pile z dnia 13 sierpnia 2019 r., w którym skarżący zawarł swoje stanowisko co do przesłanego mu przez Starostę projektu Porozumienia. Tymczasem postępowanie w sprawie dostępu do egib ma charakter wnioskowy i jest sformalizowane.
Reasumując Sąd stwierdził, że gdyby wniosek o udostępnienie danych z egib powiatu obornickiego został zmodyfikowany i gdyby żądanie dotyczyło wyłącznie tych obszarów powiatu obornickiego, które mają charakter leśny i położone są na terenie właściwości RDLP w Pile, lub gdyby skarżący podał jakie konkretne zadanie publiczne i na jakich gruntach realizuje zadanie publiczne w ramach obowiązków nałożonych na niego pozostałymi wymienionymi we wniosku ustawami, a nadto gdyby skarżący podał okres, na jaki dane mają mu zostać na tej podstawie udostępnione, to wniosek mógłby zostać uwzględniony.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile, zarzucając naruszenie:
- I) przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, polegające na naruszeniu następujących przepisów:
- a) art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędne przyjęcie, źe Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile jako organ administracji publicznej realizuje jedynie zadania publiczne z ustawy o lasach polegające tylko na sprawowaniu pieczy nad gruntami Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych (w oderwaniu od treści wniosku, zmienionego pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r.) przez co nie ma tzw. dodatkowego interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanego dostępu do egib w trybie ww. przepisów w granicach administracyjnych działania Dyrekcji, gdy tymczasem skarżący we wniosku, zmienionym pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r., wskazał konkretne zadania publiczne, dla realizacji których owe udostępnienie zbioru danych z egib jest niezbędne, podstawy prawne ich realizacji (które nie tylko wynikają z ustawy o lasach), oznaczył zakres żądanych danych, sposób ich udostępnienia i wnioskowany okres udostępnienia;
- II) przepisów postępowania w takim stopniu, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na naruszeniu następujących przepisów:
- a) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez wydanie przez organy I i II instancji decyzji odmawiających dostępu skarżącemu do egib w trybie ww. przepisów w sytuacji błędnie ustalonych dla podjęcia rozstrzygnięcia istotnych okoliczności faktycznych, że jakoby skarżący domagał się dostępu do całej bazy egib prowadzonej przez Starostę Obornickiego, niezależnie od granic swojego działania i właściwości, i że chodzi jedynie o grunty "państwowe" (te w zarządzie nadleśnictw Sarbia, Durowo i Krucz w obszarze powiatu obornickiego), niezależnie od tego, że zadania publiczne realizuje także w stosunku do gruntów "prywatnych" o użytkach leśnych (Ls).
Mając na uwadze wskazane podstawy kasacyjne, skarżący kasacyjnie wniósł o:
- 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu;
- 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
Ponadto skarżący kasacyjnie oświadczył, że zrzeka się rozprawy i wniósł o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi wskazanymi podstawami.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o przeprowadzenie rozprawy, stąd też rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 P.p.s.a.
W skardze kasacyjnej w pkt I na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucono naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze przestrzennej oraz art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez błędne przyjęcie, że skarżący realizuje jedynie zadania publiczne z ustawy o lasach, przez co nie ma dodatkowego interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanego dostępu do egib. Podczas gdy skarżący we wniosku, zmienionym pismem dnia 13 sierpnia 2019 r., wskazał konkretne zadania publiczne dla realizacji których owo udostępnienie zbioru jest niezbędne.
Z kolei w pkt II na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wskazano na naruszenie przepisów postępowania w taki sposób, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik spraw, polegające na naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez podjęcie przez organy decyzji odmawiających skarżącemu dostępu do egib, w sytuacji błędnie ustalonych okoliczności faktycznych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne, a kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest prawidłowa.
Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej, należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności. Wnioskiem z dnia 26 czerwca 2019 r. skarżący kasacyjnie wystąpił do organu I instancji o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym. W pkt 1 wniosku wymienione zostały ustawy wraz z powołaniem artykułów z których wynikają określone zadania publiczne realizowane przez skarżącego. W pkt 2 wskazano rejestr, tj. ewidencję gruntów i budynków, w pkt 3 dotyczącym zakresu żądanych danych i wskazania sposobu ich udostępnienia podano dostęp do danych ewidencyjnych z bazy danych ewidencji gruntów i budynków na obszarze powiatu, w tym do danych graficznych i opisowych, w pkt 4 dotyczącym okresu udostępnienia wskazano bezterminowo. W odpowiedzi na pismo organu z dnia 8 lipca 2019 r., skarżący pismem z dnia 17 lipca 2019 r. uzupełnił wniosek z dnia 26 czerwca 2019 r. w części dotyczącej uzasadnienia realizacji wskazanych zadań publicznych, natomiast zakres żądanych danych pozostał bez zmian.
Natomiast w piśmie z dnia 13 sierpnia 2019 r., w związku z niezaakceptowaniem treści porozumienia zaproponowanego przez organ, skarżący zaproponował zmianę § 1 ust. 1 porozumienia w ten sposób, aby przedmiotem udostępnienia danych z rejestru publicznego egib były dane dotyczące nieruchomości Skarbu Państwa będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile (Krucz, Sarbia i Durowo) oraz nieruchomości stanowiące własność lub pozostające we władaniu jednostek publicznych, osób fizycznych, osób prawnych lub innych podmiotów prawa w zakresie dotyczącym działek leśnych i działek nieleśnych, ale z użytkiem leśnym. W takich okolicznościach została wydana zaskarżona decyzja z dnia 22 listopada 2019 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą udostępnienia wnioskodawcy danych zgromadzonych w bazie ewidencji gruntów i budynków z terenu powiatu obornickiego.
Odnosząc się tym samym do naruszenia art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne mogłoby dojść tylko wówczas gdyby zasadny okazał się zarzut naruszenia przepisów ustaw wskazanych w lit. a i lit. b. Powołany w skardze kasacyjnej zarzut dotyczący art. 14 wskazanej wyżej ustawy z dnia 4 marca 2010 r. stanowi w ust. 1 Objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych, prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Zaś powołany art. 15 przytoczonej wyżej ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. stanowi w ust. 1, że Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań.
Z treści wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, że podmiotowi publicznemu (albo podmiotowi niebędącym podmiotem publicznym, ale realizującym zadania publiczne) zapewnia się dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym, ale w zakresie niezbędnym do realizacji zadań. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że dany podmiot publiczny nie może żądać udostępnienia wszystkich danych jakie zgromadzone są w danym rejestrze publicznym, ale tylko takich, które są niezbędne do realizacji jego zadań publicznych. Podobne rozwiązanie przyjął ustawodawca w powoływanym wcześniej art. 14 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. Stąd zarówno organy jak i Sąd I instancji dokonały prawidłowej wykładni wskazanych przepisów, zgodnie z którą zapewnienie dostępu do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym jakim jest ewidencja gruntów i budynków, wnioskodawcy czyli Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile może nastąpić, ale tylko w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych wnioskodawcy, a nie w pełnym nieograniczonym zakresie, obejmującym wszystkie dane ewidencyjne, a więc zarówno dane o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym dotyczące gruntów i budynków położonych na obszarze całego powiatu, a więc również i takich w stosunku do których wnioskodawca nie wykonuje żadnych zadań publicznych (podobne stanowisko zajęto między innymi w wyrokach NSA: z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 940/16 oraz z dnia 25 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 1338/19).
Dodatkowo należy zwrócić uwagę na treść art. 15 ust. 3 ustawy o informatyzacji, który zawiera delegację ustawową do wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych. W oparciu o tę podstawę zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym. Zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia wzór wniosku o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze, składanego w formie pisemnej, określa załącznik do rozporządzenia. Dlatego też dla ustalenia zakresu przedmiotu postępowania w zakresie dostępu do danych zawartych w rejestrze publicznym podstawowe znaczenie ma treść wniosku.
W przedmiotowej sprawie ze złożonego wniosku z dnia 26 czerwca 2019 r. jak również z uzupełnienia tego wniosku z dnia 17 lipca 2019 r. jednoznacznie wynika, że skarżący kasacyjnie żąda udostępnienia danych ewidencyjnych w tym danych graficznych i opisowych z bazy danych ewidencji gruntów i budynków z całego powiatu obornickiego. Tak sformułowany zakres wniosku z przyczyn wskazanych wcześniej nie mógł być uwzględniony. Natomiast powoływane przez skarżącego pismo z dnia 13 sierpnia 2019 r. w którym skarżący zawarł swoje stanowisko co do przesłanego mu przez Starostę projektu porozumienia, w którym w ograniczył żądanie w zakresie dostępu do danych z ewidencji gruntów i budynków nie stanowiło modyfikacji złożonego wcześniej wniosku. Należy bowiem mieć na uwadze, że postępowanie w sprawie udostępnienia danych z rejestru publicznego jakim jest ewidencja gruntów i budynków ma charakter nie tylko wnioskowy, ale i sformalizowany.
Mając powyższe na uwadze, zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące zarówno naruszenia prawa materialnego jak i przepisów postępowania są niezasadne.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.