Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 1986/16 oddalił skargę kasacyjną K.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1903/15 w sprawie ze skarg K.A. oraz Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego.
Pismem z dnia 6 października 2017 r. K.A., reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego w/w wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie podała, że jest ona zasadna z powodu późniejszego wykrycia, tj. po wydaniu w niniejszej sprawie wyroku, iż pomimo wniesienia w dniu 19 czerwca 2017 r. uzupełnienia skargi kasacyjnej, skarżąca nie mogła skorzystać w zakończonym postępowaniu z dowodów do niej dołączonych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Wskazała, że z adnotacji poczynionej na wniesionym uzupełnieniu skargi kasacyjnej wynika, iż Przewodniczący Wydziału I zarządził wezwać adw. [...] do nadesłania 15 odpisów pisma z dnia 19 czerwca 2017 r., celem doręczenia pozostałym stronom postępowania (pkt 1), natomiast w pkt 2 zarządził, aby pismo przedstawić sędziemu sprawozdawcy. Z informacji zawartej na karcie nr 252 akt sprawy wynika, że wykonano jedynie pkt 1 Przewodniczącego Wydziału I. Wyjaśniła, że wezwanie do uzupełniania braków zostało doręczone adw. [...] w dniu 7 lipca 2017 r., a więc już po wydaniu wyroku w postępowaniu będącym przedmiotem skargi.
W ocenie wnoszącej skargę o wznowienie postępowania, uwzględniając regulację zawartą w art. 49 P.p.s.a., w niniejszej sprawie strona nie miała możliwości wypełnić zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, jak i Przewodniczący nie miał możliwości wypełnienia przepisu art. 49 § 2 P.p.s.a.
W konsekwencji skarżąca K.A. nie mogła skorzystać w zakończonym postępowaniu z istotnych dowodów odnalezionych w wyniku długotrwałej kwerendy przeprowadzonej w Archiwum [...], które były dołączone do uzupełnienia skargi kasacyjnej, w związku z niewykonaniem do czasu terminu rozprawy pkt 2 zarządzenia, tj. nieprzedstawieniem go sędziemu sprawozdawcy. Okoliczności niewykonania pkt 2 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wykryła w wyniku przeglądania w dniu 27 września 2017 r. akt sprawy. Potrzeba przejrzenia akt wystąpiła na skutek zapoznania się z pisemnym uzasadnieniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2017 r., a w szczególności w związku z brakiem w nim wzmianki o wniesieniu uzupełnienia skargi kasacyjnej oraz opisaniu wpływu na wynik rozstrzygnięcia załączonych do niego dowodów, które zdaniem skarżącej były kluczowe, aby móc podjąć rozstrzygnięcie zgodne z prawem.
Powołując podstawę wznowienia postępowania określoną w art. 273 § 2 P.p.s.a. stwierdziła, że dokumenty przedłożone przy uzupełnieniu skargi kasacyjnej niewątpliwie istniały już w trakcie poprzedniego postępowania, to jednak nie były one znane składowi orzekającemu, gdyż wyrokował on z pominięciem tych dokumentów. Wyjaśniła, że w tym przypadku trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania został zachowany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
K.A., reprezentowana przez adwokata, jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 273 § 2 P.p.s.a. – późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Takim środkiem dowodowym w jej ocenie jest pismo z dnia 19 czerwca 2017 r., stanowiące uzupełnienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1903/15, wraz z dokumentami stanowiącymi załączniki nr 1-8. Przyznała, że wprawdzie z tego środka dowodowego skorzystała w poprzednim postępowaniu, gdyż przedmiotowe pismo wraz z dokumentami złożyła w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w dniu 19 czerwca 2017 r., to jednak jej zdaniem nie był on znany składowi orzekającemu przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej. O powyższym świadczy niewykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I odnośnie pkt 2, tj. przedstawienia tego pisma sędziemu sprawozdawcy, a także brak w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 1986/16 wzmianki o wniesieniu uzupełnienia skargi kasacyjnej oraz opisaniu wpływu na wynik rozstrzygnięcia załączonych do niego dowodów, które były kluczowe dla podjęcia rozstrzygnięcia zgodnego z prawem.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 281 P.p.s.a., jako nieoparta na ustawowej podstawie.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wprawdzie wskazała podstawę prawną wznowienia, powołując przesłanki wymienione w art. 273 § 2 P.p.s.a., to jednak w rzeczywistości żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie występuje. Odnosząc się do kwestii niewykonania pkt 2 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w przedmiocie przedstawienia pisma z dnia 19 czerwca 2017 r., stanowiącego uzupełnienie skargi kasacyjnej, sędziemu sprawozdawcy, wyjaśnić należy, iż dotyczy ono wewnętrznego obiegu dokumentów i nie stanowi podstawy do przyjęcia, że nie zostało ono sędziemu sprawozdawcy przedstawione. Zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd w procesie kontroli sądowoadministracyjnej bierze pod uwagę okoliczności, które z akt wynikają. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania przed tym organem oraz przed sądem (art. 106 § 3 P.p.s.a.).
Powyższe rozważania upoważniają do stwierdzenia, że pismo z dnia 19 czerwca 2017 r., stanowiące uzupełnienie skargi kasacyjnej, wraz z załącznikami, było znane składowi orzekającemu rozpoznającemu przedmiotową skargę kasacyjną. Fakt niepodania przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku, że skarżąca kasacyjnie złożyła przedmiotowe pismo i nieopisanie wpływu załączonych do pisma dokumentów na wynik rozstrzygnięcia nie oznacza, że nie były one przedmiotem rozważań składu orzekającego. Pismo to wraz z załącznikami znajdowało się w aktach sądowych sprawy i razem z całością akt podlegało ocenie tegoż Sądu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 281 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania rozstrzygnięto w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (punkt 2 sentencji postanowienia).