Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 14 września 2005 r. w sprawie I! SA/Ke 9/05 oddalił skargę A. L. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia określonego w art. 28 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), którego treść została właściwie przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest konsekwencją pozbawienia A. L. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Taka decyzja została wydana przez Starostę [...] w dniu [...], nr rej. [...] i w wyniku rozpatrzenia odwołania A. L. utrzymana w mocy przez Wojewodę Świętokrzyskiego.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżąca była poinformowana o okolicznościach skutkujących utratą statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W tej sytuacji wobec przesądzenia, że A. L. utraciła status osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 21 maja 2003 r., wypłacone po dniu 21 maja 2003 r. do dnia 31 lipca 2003 r. zasiłki są świadczeniami nienależnie pobranymi i zgodnie z art. 28 ust. 1 cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu podlegają zwrotowi.
Kierując się tymi motywami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, iż zaskarżona decyzja Wojewody Świętokrzyskiego nie narusza prawa i skargę oddalił.
Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną wyznaczony z urzędu pełnomocnik. Wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa w postępowaniu kasacyjnym.
W skardze kasacyjnej zarzucono:
- naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię a to niewłaściwe zastosowanie art. 28 ust. 2 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu poprzez przyjęcie, że skarżąca nienależnie pobrała 1.162,40zł.
- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy przez nietrafną ocenę dowodów w zakresie wypłaconych zasiłków po dacie 21 maja 2003 r. (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), bez wskazania na czym polegało owo naruszenie przepisów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
Wbrew twierdzeniom skarżącej zarówno wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach jak i decyzja będąca przedmiotem kontroli tego sądu wskazują stan faktyczny jaki leżał u podstaw decyzji nakazującej A. L. zwrot nienależnie pobranego świadczenia, a także prawidłową podstawę prawną przywołaną w decyzjach przez Starostę [...] i Wojewodę Świętokrzyskiego, które Sąd meriti uznał słusznie za trafną.
Przepis art. 28 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jednoznacznie stanowi, iż za nienależne świadczenie określone w art. 28 ust. 1 uważa się świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. O okolicznościach powodujących utratę prawa do zasiłku a także jego zwrot skarżąca została pouczona o czym świadczy podpisane przez nią w dniu 2 stycznia 2003 r. "Oświadczenia rejestrowanego".
Przepis art. 28 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi podstawę prawną decyzji stwierdzającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych (por. wyrok SN z dnia 5 października 2000 r. w sprawie II! RN 20/00, pub. OSNP 2001/12/403).
Skarżąca otrzymała zasiłek w wysokości 498,20zł. miesięcznie, wyliczenie zatem nienależnie pobranego świadczenia na kwotę 1.162,40zł. brutto jest prawidłowe.
Mając powyższe rozważania na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżony wyrok nie narusza prawa a tym samym skarga kasacyjna z mocy art. 184 p.p.s.a. podlega oddaleniu.
Rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia art. 250 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b oraz § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).