Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017r. sygn. akt II SA/Sz 354/17, oddalił skargę B. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2017r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rekrutacyjnego w sprawie przyjęcia na pierwszy rok studiów doktoranckich.
Wyrok został podjęty w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Decyzją z dnia [...] października 2016r. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Doktorantów Wydziału Prawa i Administracji w [...], na podstawie art. 196 ust. 3, art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012r. poz. 572 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływana jako "ustawa", art. 104 § 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016, poz. 23 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływana jako "K.p.a.") oraz § 11 ust. 2 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017, stanowiących załącznik nr I do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. w sprawie określenia formy studiów, warunków i trybu rekrutacji oraz kryteriów kwalifikacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 w Uniwersytecie [...], dalej w uzasadnieniu przywoływana jako "uchwała", umorzyła postępowanie rekrutacyjne w sprawie przyjęcia B. W. na pierwszy rok studiów doktoranckich od roku akademickiego 2016/2017.
Od powyższej decyzji B. W. wniósł odwołanie do Rektora Uniwersytetu [...], w którym zarzucił organowi I instancji naruszenie: art. 196 ust. 2 ustawy oraz § 10 ust. 9 uchwały, art. 105, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 19 K.p.a.
Decyzją z dnia 2 lutego 2017r. Rektor Uniwersytetu [...], na podstawie § 1 ust. 1, § 2 ust. 1, § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 stanowiących załącznik nr 1 do uchwały, art. 196 ust. 4 ustawy, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B.W. podniósł zarzuty naruszenia: art. 196 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie ustawy, § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017, art. 105 § 1, art. 7 w związku z art. 77 ust. 1, art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Orzekając o oddaleniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada przepisom obowiązującego prawa. Dalej Sąd wyjaśnił, że podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 196 ustawy, który w ust. 2 wprowadza zasadę, że rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 ustawy stosuje się odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała dotyczy. Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (art. 196 ust. 3 ustawy).
Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie oraz w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Regulamin uchwala w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa, co najmniej na pięć miesięcy przed rozpoczęciem zajęć. Do uchwalania regulaminu stosuje się odpowiednio przepisy art. 161 i 162 (art. 196 ust. 6 ustawy).
Dalej Sąd I instancji wskazał, iż działając, na podstawie art. 196 ust. 2 ustawy, uchwałą z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...], Senat Uniwersytetu [...] określił warunki i tryb rekrutacji oraz kryteria kwalifikacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 w Uniwersytecie [...]. Zgodnie z przepisem § 10 ust. 1 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017, stanowiących załącznik nr 1 do tejże uchwały, postępowanie kwalifikacyjne na studia doktoranckie przeprowadzają wydziałowe komisje rekrutacyjne doktorantów powoływane przez dziekanów na dany rok akademicki.
W konsekwencji powyższego, jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] zarządzeniem z dnia [...] maja 2016r. powołał Wydziałową Komisję Rekrutacyjną w postępowaniu rekrutacyjnym dla pierwszego roku stacjonarnych studiów trzeciego stopnia na kierunku Prawo. Z treści przepisu § 10 ust. 9 ww. Warunków wynika, że wydziałowa komisja rekrutacyjna w uzasadnionych przypadkach może złożyć wniosek o zawieszenie naboru na studia doktoranckie. Decyzję w tej sprawie podejmuje rektor. W niniejszej sprawie, uchwałą z dnia [...] września 2016r. Nr [...]Komisja Rekrutacyjna Doktorantów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] wystąpiła do Rektora Uniwersytetu [...] z wnioskiem o zawieszenie naboru na studia trzeciego stopnia w roku akademickim 2016/2017.
Dodatkowo, Komisja upoważniła Przewodniczącego do przygotowania wniosku o zawieszenie naboru na studia trzeciego stopnia wraz z uzasadnieniem. Decyzją z dnia [...] września 2016r. działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu [...], Prorektor ds. Studenckich zawiesił nabór na ww. studia doktoranckie. Wobec powyższego Sąd I instancji podzielił stanowisko organu, że skoro w art. 196 ust. 2 ustawy, zawierającym - jak już wyżej wskazano - delegację ustawową dla właściwego organu uczelni - Senatu Uniwersytetu [...] - do określenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, nie wskazano szczegółowej materii w tym zakresie jako koniecznej i możliwej do uregulowania uchwałą senatu, zawieszenie naboru na studia lub nawet jego zamknięcie (w zakresie trybu rekrutacji) mieści się w granicach delegacji ustawowej. Przedmiotowy przepis nie wprowadza ograniczeń, w tym takich, które zakazywałyby wprowadzenia do uchwalanych warunków i trybu rekrutacji instytucji zawieszenia czy rezygnacji z naboru na studia. Stąd, za niezasadny Sąd uznał zarzut, iż przepis § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 narusza przepis art. 196 ust. 2 ustawy.
Sąd I instancji za chybiony uznał zarzut, iż nie można zawiesić naboru, który został rozstrzygnięty, a nadto, że okoliczności przedstawione przez Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] nie uzasadniają w wystarczającej mierze skierowanego wniosku o zawieszenie naboru oraz nie uzasadniają rozstrzygnięcia Rektora Uniwersytetu [...] o zawieszeniu naboru, a także że wniosek o zawieszenie naboru nie został złożony przez podmiot do tego uprawniony. Sąd wskazał, iż jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, przed podjęciem przez Rektora Uniwersytetu [...] decyzji z dnia [...] września 2016r. o zawieszeniu naboru na studia doktoranckie, w postępowaniu w sprawie przyjęcia na ww. studia właściwy organ nie wydał jeszcze decyzji merytorycznej.
W związku z tym nie można uznać, że postępowanie rekrutacyjne w sprawie przyjęcia na studia zostało rozstrzygnięte. Lista rekrutacyjna, czy protokół z postępowania kwalifikacyjnego dla doboru kandydatów na pierwszy rok studiów trzeciego stopnia, nie rozstrzygają merytorycznie sprawy. Dopiero wydanie przez organ decyzji administracyjnej kończy postępowanie administracyjne. Ponadto złożony przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej Doktorantów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] wniosek o zawieszenie naboru na studia doktoranckie zawiera obszerne uzasadnienie, z którego wynika, że kontunuowanie rekrutacji na studia trzeciego stopnia w roku akademickim 2016/2017 nie jest zasadne.
Z kolei, przychylająca się do powyższego wniosku decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2016r. była przedmiotem kontroli Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, który nie stwierdził nieważności decyzji. Brak zatem podstaw do dokonywania oceny legalności tego aktu w niniejszym postępowaniu. Z przywołanych dokumentów wynika również, że działający jako Przewodniczący Komisji Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] nie złożył wniosku o zawieszenie naboru we własnym imieniu, lecz działając z upoważnienia Komisji.
W ocenie Sądu, również zarzut naruszenia art. 105 § 1 K.p.a. jest bezzasadny. W orzecznictwie utrwalony został pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Należy podkreślić, iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to m.in. brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W przedmiotowej sprawie zawieszenie naboru skutkowało niemożliwością rozstrzygnięcia sprawy skarżącego w przedmiocie przyjęcia na studia doktoranckie. Innymi słowy, ustały powody, dla których postępowanie, zakończone decyzją o jego umorzeniu, zostało wszczęte.
Zdaniem Sądu I instancji w sprawie nie uchybiono również innym przepisom prawa procesowego w tym art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 K.p.a.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł B. W. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, ewentualnie o jego uchylenie w całości i rozpoznanie sprawy co do istoty poprzez uchylenie decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2017r. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wyrokowi Sądu I instancji skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie:
- a) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 134 § 1 P.p.s.a. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, poprzez pominięcie oceny istotnych okoliczności, mieszczących się w granicach przedmiotowej sprawy, tj. oceny legalności decyzji Rektora Uniwersytetu [...] o zawieszeniu naboru na studia doktorancie, co doprowadziło do nieprawidłowego stwierdzenia prawidłowości wydanej przez niego decyzji oraz do nierozpatrzenia zarzutu wyrażonego w skardze na decyzję, dotyczącego naruszenia § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017;
- b) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 105 § 1 K.p.a., w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że prawidłowe było umorzenie przez Rektora Uniwersytetu [...] postępowania w sytuacji, gdy istnieją podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zatem nie stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe;
- c) prawa materialnego, a to art. 196 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie ustawy, w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu oraz że warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa senat uczelni, przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten upoważnia senat uczelni wyższej do określenia przypadków, w których dopuszczalne jest zawieszenie naboru na studia doktoranckie, podczas gdy przepis ten upoważnienia takiego nie zawiera, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż decyzja oparta na § 10 ust. 9 warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017, które stanowią załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. w sprawie określenia warunków i trybu rekrutacji oraz kryteriów kwalifikacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 w Uniwersytecie [...], jest prawidłowa, pomimo że wskazany przepis § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji wykracza poza zakres normy kompetencyjnej, wysłowionej w art. 196 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie ustawy.
Odpowiadając na skargę kasacyjną Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie kasacyjne oparte jest na zasadzie związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze. Zakres sądowej kontroli instancyjnej jest zatem określony i ograniczony wskazanymi w skardze kasacyjnej przyczynami wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku sądu I instancji. Jedynie w przypadku, gdyby zachodziły przesłanki, powodujące nieważność postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny mógłby podjąć działania z urzędu, niezależnie od zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek.
Przedmiotową skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych, przewidzianych w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sytuacji podniesienia obu podstaw kasacyjnych, zasadą jest w pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd I instancji przepis prawa materialnego (vide: wyrok NSA z dnia 9 marca 2005r. sygn. akt FSK 618/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przechodząc zatem do oceny zarzutów naruszenia przepisów postępowania należy wskazać, iż stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ten ma prawo, a jednocześnie i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy w skardze dany zarzut nie został podniesiony. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (vide: wyrok NSA z dnia 27 lipca 2004r. sygn. akt OSK 628/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla skuteczności zarzutu skargi kasacyjnej opartego na tym przepisie należy wykazać, że Sąd I instancji rozpoznając skargę dokonał oceny pod względem zgodności z prawem innej sprawy (w znaczeniu przedmiotowym i podmiotowym) lub z przekroczeniem granic danej sprawy, a także w przypadku gdy powinien był wyjść poza granice zakreślone zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, a tego nie uczynił, i że owo zaniechanie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (vide: wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2012r. sygn. akt II OSK 1580/11; wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2014r. sygn. akt II GSK 1560/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl), ale również wtedy, gdy strona w postępowaniu sądowym wskazywała na istotne dla sprawy uchybienia popełnione na etapie postępowania administracyjnego bądź powołała w postępowaniu sądowym dowody, które zostały przez sąd pominięte, względnie, gdy w postępowaniu administracyjnym popełniono uchybienia na tyle istotne, a przy tym oczywiste, iż bez względu na treść zarzutów sąd nie powinien był przechodzić nad nimi do porządku (vide: wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013r. sygn. akt I GSK 1151/11; wyrok NSA z dnia 11 września 2012r. sygn. akt I OSK 1234/12; wyrok NSA z dnia 28 lutego 2012r. sygn. akt II OSK 2395/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie żadna z ww. sytuacji nie miała miejsca
Według autora skargi kasacyjnej naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. należy upatrywać w tym, iż Sąd I instancji w ramach kontroli zaskarżonej decyzji umarzającej postępowanie rekrutacyjne zaniechał zbadania legalności również decyzji Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2016r. zawieszającej nabór na studia doktoranckie, wydanej na postawie § 10 ust. 9 uchwały. Powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie bowiem skarżący kasacyjnie zdaje się nie dostrzegać, iż ww. decyzja Rektora Uniwersytetu [...] o zawieszeniu naboru na studia doktoranckie była przedmiotem kontroli, w tym także sądowoadministracyjnej. Z okoliczności sprawy wynika mianowicie, że ocenę ważności tej decyzji przeprowadził, z inicjatywy m.in. skarżącego kasacyjnie, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie dopatrując się podstaw do stwierdzenia jej nieważności.
Nadto decyzja ta została m.in. przez skarżącego kasacyjnie zaskarżona do sądu administracyjnego, który prawomocnie odrzucił skargę w tej sprawie (vide: postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 lutego 2017r. sygn. akt II SA/Sz 123/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trafnie zatem konkludował Sąd I instancji o braku podstaw do dokonywania oceny legalności tego aktu w niniejszym postępowaniu.
Na marginesie jedynie wypada dostrzec, iż odrzucając prawomocnie skargę na decyzję o zawieszeniu naboru na studia doktoranckie Sąd I instancji wyraził zapatrywanie, iż rozstrzygnięcie to jest jednostronnym aktem wewnętrznym organu uczelni, wydanym w kwestii ogólnej, dotyczącej realizacji zadań uczelni wyższej, skierowanym do podmiotu będącego w zależności organizacyjnej z organem uczelni, a tym samym nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Zatem badanie legalności owego rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu naruszało by nie tylko treść art. 183 § 2 pkt 3 P.p.s.a., ale także art. 153 P.p.s.a.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 105 § 1 K.p.a. jakkolwiek zarzut naruszenia owej normy nie został powiązany z jakimkolwiek przepisem P.p.s.a. stosowanym przez Sąd I instancji, który - zdaniem skarżącego kasacyjnie - naruszył ten Sąd w toku kontroli legalności zaskarżonej decyzji, to jednak mając na uwadze, iż owa norma stanowi podstawę prawną rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania rekrutacyjnego, powyższa nieumiejętność w formułowaniu zarzutów kasacyjnych nie stanowi bariery w ocenie tegoż zarzutu w toku niniejszej sprawy (vide: uchwała NSA w pełnym składzie z dnia 26 października 2009r. sygn. akt I OPS 10/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc się zatem do zarzut naruszenia art. 105 § 1 K.p.a. należy wskazać na trafność stanowiska Sądu I instancji, iż na skutek zawieszenia naboru na studia doktoranckie i zaniechania prowadzenia dalszych działań celem rozstrzygnięcia konkursu, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Okoliczność, iż przed zawieszeniem naboru na te studia komisja rekrutacyjna podejmowała określone czynności w celu weryfikacji zgłoszonych w konkursie kandydatów, nie oznacza jeszcze, iż konkurs ten został w jakikolwiek sposób rozstrzygnięty. Nawet fakt sporządzenia listy rankingowej kandydatów nie oznacza obowiązku organu wydania decyzji administracyjnej orzekającej co do istoty sprawy, w tym w szczególności o przyjęciu na studia doktoranckie. Jeżeli zatem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przed wydaniem przez Rektora Uniwersytetu [...] decyzji z dnia [...] września 2016r. o zawieszeniu naboru na studia doktoranckie, postępowanie w sprawie przyjęcia na studia nie zostało zakończone decyzją właściwego organu, to zawieszenie naboru zaistniałe po wszczęciu postępowania w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie, lecz przed załatwieniem sprawy administracyjnej poszczególnego kandydata, będącej konsekwencją rozstrzygnięcia konkursu i w następstwie tego zaniechanie dalszego procedowania w tej sprawie, stanowi zdarzenie prawne skutkujące brakiem przedmiotu indywidualnej sprawy skarżącego. Trafnie zatem sprawa ta została rozstrzygnięta na gruncie art. 105 § 1 K.p.a.
Brak jest także podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia prawa materialnego. Wykładnia art. 196 ust. 2 ustawy zaprezentowania przez Sąd I instancji nie wzbudza uwag krytycznych. Skoro rekrutację na bezpłatne studia doktoranckie przeprowadza się w drodze konkursu, a określenie warunków, trybu oraz form rekrutacji na te studia ustawodawca pozostawił w gestii senatu uczelni, nie formułując, i to zarówno w przepisie art. 196 ust. 2 ustawy, stanowiącym normę delegacyjną, jak i w innych postanowieniach ustawy, jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie, to uregulowanie w uchwale senatu instytucji zawieszenia rekrutacji na studia doktoranckie nie może być traktowane jako wyjście poza zakres delegacji ustawowej. Stąd niezasadny jest także zarzut naruszenia przez § 10 ust. 9 Warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2016/2017 przepisu art. 196 ust. 2 ustawy.
Odmienne zapatrywanie prezentowane w skardze kasacyjnej nie tylko abstrahuje od regulacji ustawy, a w szczególności od treści jej art. 196 ust. 2, ale także zdaje się zupełnie pomijać konstytucyjną zasadę autonomii uczelni wyższych, mającą swe źródło w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP w związku z art. 4 ust. 1 ustawy, obejmującą nie tylko aspekt badawczo - dydaktyczny, ale i organizacyjny. Jeżeli zatem uczelnia wyższa jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie (art. 4 ust. 1 ustawy), to ukształtowanie w uchwale senatu prawa do zawieszenia naboru na studia doktoranckie z pewnością mieści się w zakresie przyznanej uczelniom autonomii.
Z powyższych względów skarga kasacyjna jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.