Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 384/13, po rozpatrzeniu skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2013 r., nr SKO.4110/293/2012 w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej, oddalił skargę
Skargę kasacyjną od tego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J.K.
Pismem z dnia 19 marca 2015 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego kasacyjnie poinformował, że J.K. zmarł w dniu [...] 2015 r. Do akt sprawy został również nadesłana kopia odpisu skróconego aktu zgonu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. Przy czym, stosownie do § 3 powołanego przepisu, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Decyzja Burmistrz [...] z dnia 11 października 2012 r. nr [...] o skierowaniu J.K. do domu pomocy społecznej dla [...] została wydana w oparciu o przepisy art. 17 ust. 1 pkt 16, art. 54, art. 56a ust. 1 i art. 59 ust. 1 oraz art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. z 2009 r. Dz. U. Nr 175, poz. 1362, ze zm.). Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia z 22 lutego 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji została natomiast wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 54 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.
Powołane przepisy nie pozostawiają wątpliwości, że prawo do świadczeń z pomocy społecznej, jaki i prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w sprawie ich przyznania jest prawem ściśle związanym z osobą, której dotyczy. Oznacza to, że przedmiot postępowania sądowego odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków osoby, której przyznanie zostało świadczenie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.