Uzasadnienie
J. L. i P. L. (dalej –"skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] polegającą na niezakończeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o odszkodowaniu oraz jego wypłacie na rzecz skarżących, jako dotychczasowych właścicieli nieruchomość położonej w W. w Dzielnicy [...] w rejonie ul. [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2, uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr, [...] przejętej na rzecz m.st. Warszawy decyzją [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., wydaną w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, o udzieleniu zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na odcinku od skrzyżowania z ul. [...] do ul. [...] wraz z budową i przebudową niezbędnej infrastruktury technicznej w Dzielnicy [...].
Skarżący domagali się stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i wydania orzeczenia zastępującego decyzję organu o przyznaniu im odszkodowania w wysokości zgodnej z operatem szacunkowym z dnia [...] sierpnia 2017 r.
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wa 229/18, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy skargi na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie ustalenia odszkodowania, oddalono skargę.
Sąd zauważył, że przedmiotem sprawy jest rozpoznanie skargi na bezczynność, która polegać ma na braku wydania decyzji. Decyzja ta jednak przed dniem złożenia skargi została wydana. Organ administracji zakończył tym samym ostatecznie i prawomocnie zakończone prowadzone postępowanie (decyzja [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.).
Biorąc pod uwagę wskazaną okoliczność, Sąd I instancji stanął na stanowisku, że skarga na bezczynność podlega oddaleniu. Organ nie pozostawał w bezczynności lub przewlekłości w momencie wniesienia skargi do sądu, gdyż zakończył postępowanie wydaniem decyzji. a jednocześnie skarga taka jest niezasadna.
W skardze kasacyjnej sporządzonej przez uprawnionego pełnomocnika ustanowionego przez skarżących zarzucono m.in., że nawet jeśli sprawa objęta skargą na bezczynność oraz przewlekłość została wcześniej zakończona decyzją, to nie wyklucza to zastosowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie dyspozycji art. 149 § 1 pkt 3 oraz 149 § 1a P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten pozwala na zawieszenie postępowania w przypadku zaistnienia zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego). Takie zagadnienie występuje wtedy, gdy uprzednie rozstrzygnięcie określonej kwestii, która występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 października 2019 r. sygn. akt II OSK 1117/19 -przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?"
W uzasadnieniu ww. postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że problematyka sposobu orzekania na bezczynność organu w przypadku, gdy przed wniesieniem skargi została wydana decyzja, nie jest jednolicie postrzegana zarówno w orzecznictwie sądowym jak i w literaturze i w związku z tym kwestia ta wymaga wyjaśnienia. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II OPS 5/19.
Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie ww. zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości będzie miała bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. W tej bowiem sprawie skarżący kasacyjnie wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym oddalono skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy z tego powodu, że przed wniesieniem skargi została wydana decyzja.
Wobec tego uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie do czasu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą II OPS 5/19.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie.