Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 1109/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że opiekuje się swoimi rodzicami, którzy cierpią na poważne i postępujące schorzenia. Ich stan zdrowia powoduje konieczność stosunkowo częstych wizyt lekarskich, w tym także wyjazdów z Torunia do Szpitala Onkologicznego w Bydgoszczy. Wykonanie decyzji w zakresie odebrania skarżącemu prawa jazdy spowoduje poważne konsekwencje dla rodziców skarżącego, którzy nie będą w stanie tak często jak do tej pory uczęszczać na konsultacje medyczne i uczestniczyć w zabiegach, co odbije się na ich stanie zdrowia. Rodzina skarżącego nie posiada środków na opłacenie specjalistycznego transportu medycznego za każdym razem, gdy zajdzie potrzeba skorzystania z konsultacji medycznej lub zabiegu specjalistycznego, ani też nie zna innej osoby posiadającej prawo jazdy i mieszkającej w pobliżu.
Stan zdrowia rodziców skarżącego utrudnia znacząco korzystanie z transportu publicznego, o ile nie uniemożliwia skorzystania z takiego rozwiązania. Utrzymanie wykonalności przedmiotowej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla rodziny skarżącego i powodowałoby poważne konsekwencje dla osób, które nie miały nic wspólnego z sytuacją życiową skarżącego i jego wyborami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Z przyjętej wykładni art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 191; uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSA i wsa 2007/4/77). Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy strona wniosła skargę kasacyjną i wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zasadności wniosku należy uznać, że skarżący w sposób wystarczający wykazał, że przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez niego decyzji zostały spełnione.
Zgodnie z art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (w dacie wydania zaskarżonej decyzji: Dz. U. z 2015 r. poz. 859 ze zm.), jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 Kodeksu karnego.
Wprawdzie zatrzymanie prawa jazdy nie jest bezpośrednim skutkiem wydania zaskarżonej decyzji, to jednak zgodnie z art. 5 ust. 5 cyt. ustawy, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3b, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Z przywołanych przepisów wynika zatem, iż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy wydawana jest obligatoryjnie przez właściwego starostę, a więc jest ona bezpośrednim następstwem wydania decyzji o uznaniu strony za osobę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych. W konsekwencji zatrzymanie prawa jazdy będzie powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody, w szczególności, gdy dokument ten jest jej niezbędny przy opiece skarżącego nad swoimi rodzicami, którzy cierpią na poważne i postępujące schorzenia.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż okoliczności niniejszej sprawy stanowią wystarczającą podstawę do uzyskania przez skarżącego ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.