Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2522/19 oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1611/18 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia akt postępowania.
K.J. wnioskiem z dnia 28 lipca 2020 r., wniesionym w ustawowym terminie, zwrócił się do Sądu, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), o uzupełnienie w/w wyroku "w przedmiocie roszczonych kosztów postępowania kasacyjnego, przy uwzględnieniu w sposób odpowiedni w tym zakresie nakładu pracy strony, straty czasu w postępowaniu kasacyjnym, w zakresie oczywiście nieuzasadnionej skargi kasacyjnej pełnomocnika Komendanta Głównego Policji (...)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma zatem miejsce w przypadku, jeżeli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak również jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, na przykład rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie wyrok z dnia 14 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2522/19 jest kompletny i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1611/18 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia akt postępowania – poprzez oddalenie skargi kasacyjnej organu. Wbrew twierdzeniu K.J., Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do umieszczenia w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lipca 2020 r. wyjaśniono wyżej wymienionemu, iż mimo oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku uwzględniającego skargę, jego wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie mógł skutkować ich przyznaniem, albowiem strona nie poniosła kosztów podlegających zwrotowi.
Wskazano, że zgodnie z art. 204 pkt 2 P.p.s.a., zwrotowi podlegają niezbędne koszty postępowania kasacyjnego. Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się np. koszty zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, jednak nie wyższe niż stawki opłat określonych w odrębnych przepisach (art. 205 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną została jednak sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych względów wniosek K.J. o uzupełnienie wyroku z dnia 14 lipca 2020 r. nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.