Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 marca 2018 r., VII SA/Wa 1306/17, uchylił zaskarżoną przez B[...] decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W[...] z dnia 22 marca 2017 r. nr K[...] w przedmiocie ustalenia kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, a także rozstrzygnął o kosztach postępowania.
Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie sprawy:
Decyzją z dnia 22 marca 2017 r. K[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W[...], po rozpatrzeniu odwołania B[...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 28 listopada 2016 r. nr Z[...]ustalającą koszty związane z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu Ford nr rej. W[...] na kwotę 478 zł. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że uprzednio decyzją z dnia 22 sierpnia 2016r. uchylił decyzję Prezydenta m.st. W[...] z dnia 24 czerwca 2016 r. Wyjaśniał, że w dniu 16 września 2016 r. Straż Miejska poinformowała, że w dniu 31 maja 2014 r. o godzinie 17:27 wydano dyspozycję usunięcia pojazdu Ford nr rej. W[...], wobec zaparkowania w miejscu oznakowania B-36 i T-24. O godzinie 18.00 stawiła się właścicielka pojazdu B[...]. Poinformowano również, że pojazd holujący został zadysponowany wyłącznie do pojazdu Ford nr rej. W[...]. Kolegium stwierdziło, że z materiału dowodowego wynika, iż w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu bezspornie powstały koszty, które nie odnoszą się do wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, bowiem stałą ich stawkę określa uchwała Rady m.st.
Warszawy z dnia 5 grudnia 2013 r. nr LXXII/1866/2013 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuniecie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. Organ podkreślił, że konieczność ich poniesienia uzależniona jest jedynie od powstania kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdów, mimo że od usunięcia odstąpiono. Dla obciążenia kosztami nie ma znaczenia, że pojazdu nie odholowano. Ponadto, wysokość kosztów jest dla strony bez znaczenia, gdyż samo ich powstanie powoduje możliwość obciążenia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B[...] zarzucając naruszenie prawa wobec nieprzeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, brak zbadania całego materiału dowodowego oraz zakwestionowała zasadność wydania ww. decyzji. Zdaniem skarżącej, w aktach nie ma dowodów wskazujących jednoznacznie na powstanie kosztów wydania dyspozycji usunięcia jej samochodu. Jedynym nowym dowodem jest pismo Straży Miejskiej z dnia 16 września 2016 r., z którego wynika, iż na miejsce przybył holownik o 17:50, a o 18:00 przybyła skarżąca, w trakcie załadunku pojazdu na lawetę. Skarżąca zakwestionowała tę okoliczność. Podkreśliła, że wobec jej samochodu nie podejmowano czynności odholowania, a nadto nie widziała holownika w miejscu parkowania pojazdu. Skarżąca wyraziła także wątpliwości co do oceny materiału dowodowego, gdyż w notatce urzędowej opisano jej pojazd jako "Ford C-Max" koloru czarnego, podczas gdy posiada pojazd o innym modelu i kolorze.
Powyższe wskazuje na niedokładność postępowania oraz wzbudza uzasadnione wątpliwości co do jego wiarygodności. Strona zakwestionowała również samą zasadność wydania dyspozycji, gdyż funkcjonariusze zanim podeszli do auta skarżącej mieli informację, że właściciel za chwilę stawi się w celu jego usunięcia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W[...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż przedmiotem kontroli jest decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W[...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta m.st. W[...] ustalająca koszty powstałe w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Ford nr rej. W[...] na kwotę 478 zł. W ocenie Sądu I instancji skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, o których mowa w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 130a ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "p.r.d.", zgodnie z którym od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia.
Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Sąd podkreślił, że stosownie do art. 130a ust. 1 pkt 1 p.r.d., pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu. Zgodnie z ust. 2a ww. przepisu od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia.
W ocenie Sądu niezbędnym warunkiem wydania decyzji w przedmiocie nałożenia kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono, jest ustalenie, że koszty te rzeczywiście powstały. Z decyzji powinno zatem jednoznacznie wynikać jakie rzeczywiste koszty zostały wygenerowane w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, od którego następnie odstąpiono. Powyższe przepisy nie pozwalają na jakąkolwiek uznaniowość. Nie wynika z nich również, aby samo wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono, stanowiło samo w sobie podstawę do wydania decyzji w trybie art. 130a ust. 2a p.r.d. Postępowanie winno zmierzać do wykazania, czy wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów i nie można w tej materii stosować automatyzmu. Organy miały zatem obowiązek bez jakichkolwiek wątpliwości wyjaśnić, w jakich okolicznościach doszło do wydania dyspozycji odholowania pojazdu, odstąpienia od tej dyspozycji oraz wykazać, czy wydanie tej dyspozycji spowodowało powstanie kosztów.
Sąd podkreślił, że – wbrew twierdzeniom organu odwoławczego – w tej sprawie w ogóle nie wykazano, że koszty odholowania pojazdu skarżącej rzeczywiście powstały. W toku postępowania pojawiły się nieścisłości, które nie zostały wyjaśnione przez organ odwoławczy. Sąd dostrzegł, że z zestawienia do faktury pojazdów usuniętych nr 0[...] "z dnia 3 czerwca 2014 r." wynika fakt podjęcia interwencji na ul. M[...], również wobec dwóch innych pojazdów (Mitshubishi Galant i Fiat Stilo), a nie tylko wobec samochodu skarżącej. Właśnie ta okoliczność była powodem uprzedniego uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W[...], decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 r., decyzji Prezydenta m.st. W[...] z dnia 24 czerwca 2016 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się dowód – faktura VAT potwierdzająca poniesienie tych kosztów przez Zarząd Dróg Miejskich w W[...] oraz podał, że firma holownicza wskazała, iż holownik został wezwany o godzinie 17.27, zaś na miejsce zdarzenia dotarł o godzinie 17.50, natomiast o godz. 18:00 odstąpiono od czynności usunięcia pojazdu. Łącznie holownik przejechał 13 km od bazy do miejsca zdarzenia. Nie zostało jednak nadal wyjaśnione, czy B[...], pracownik firmy holującej, wyjechał z bazy samochodem IVECO W[...] w celu odholowania właśnie samochodu skarżącej, skoro - jak podnosiła skarżąca w dniu 31 maja 2014 r. odbywała się w otoczeniu Stadionu Narodowego impreza z okazji Dnia Dziecka, a ponadto – jak już wskazano wyżej – z zestawienia do faktury pojazdów usuniętych nr 0[...]z dnia 3 czerwca 2014 r. wynika, iż podjęto interwencję na ul. M[...] wobec trzech pojazdów, do których wyjechał holownik również pokonując 13 km dystans, jak w przypadku pojazdu skarżącej.
Przy czym – jak zaznaczył organ odwoławczy – doszło do rozpoczęcia załadunku na lawetę samochodu skarżącej. Okoliczności tej zaprzecza natomiast skarżąca wskazując, że w momencie jej przybycia do samochodu, nie było na miejscu holownika i wskazuje dwóch świadków zdarzenia. W ocenie Sądu I instancji organ odwoławczy, bez weryfikacji przeprowadzonego postępowania dowodowego i ewentualnego jego uzupełnienia, wydał zaskarżoną decyzję, co czyni rozstrzygnięcie co najmniej przedwczesnym i uzasadnia postawienie zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 130a ust. 2a p.r.d. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodło Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W[...] zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:
- I. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- 1. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 20 września 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), dalej w uzasadnieniu przywoływanej jako "p.u.s.a.", oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. przez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli działalności administracji publicznej w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 130a ust. 2a p.r.d. i załącznikiem nr 2 pozycja dotycząca pojazdu do 3.500 kg włącznie dopuszczalnej masy całkowitej uchwały Rady m.st. W[...] z dnia 5 grudnia 2013 r. nr LXXII/1866/2013 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdów oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2014, polegające na:
- - nieprawidłowym uznaniu, że decyzje organów zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 130a ust. 2a p.r.d. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., podczas gdy przepisy te nie zostały naruszone, co w konsekwencji winno prowadzić do oddalenia skargi;
- - nieprawidłowym zleceniu przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia czy pracownik System A-Z B[...] wyjechał z bazy samochodem Iveco nr rej. W[...] w celu odholowania samochodu skarżącej, podczas gdy fakt przyjazdu holującego na miejsce zdarzenia został ustalony za pomocą innych środków dowodowych;
- - pominięciu przepisów uchwały Rady m.st. W[...] z dnia 5 grudnia 2013 r. nr LXXII/1866/2013 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdów oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2014, w szczególności załącznika nr 2 pozycja dotycząca pojazdu do 3.500 kg włącznie dopuszczalnej masy całkowitej, w której określono ryczałtową wysokość kosztów w zł za odstąpienie od usunięcia pojazdu w wysokości 478 zł;
- 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 130a ust. 2a p.r.d. przez niezasadne uchylenie decyzji i wadliwe uznanie, że fakt powstania kosztów związanych z odstąpieniem od dyspozycji usunięcia pojazdu jest wątpliwy, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że holownik w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Ford nr rej. WB 2618E przyjechał na "miejsce zdarzenia proces załadunku pojazdu", co wygenerowało koszty;
- 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 75 k.p.a. przez niezasadne i nieznajdujące oparcia w żadnym przepisie prawa pozbawieniu mocy dowodowej pisma Straży Miejskiej z dnia 16 września 2016 r., z którego wynika, że pojazd holujący przyjął dyspozycję usunięcia oraz, że rozpoczął załadunek na lawetę;
- 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 75 k.p.a. przez niezasadne i nie znajdujące oparcia w żadnym przepisie prawa pozbawieniu mocy dowodowej załącznika do Faktury VAT, z którego wynika, że koszt związany z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu skarżącej to 174,80 zł, podczas gdy organ postąpił po myśli art. 75 § 1 k.p.a., który to przepis dopuszcza uznanie za dowód wszystkiego, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
- II. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie:
- 1) art. 130a ust. 2a w związku z art. 130a ust. 6 p.r.d. i załącznikiem nr 2 pozycja dotycząca pojazdu do 3.500 kg włącznie dopuszczalnej masy całkowitej, w której określono ryczałtową wysokość kosztów w złotych za odstąpienie od usunięcia pojazdu w wysokości 478 zł uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2013 r. nr LXXII/1866/2013 w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2014, przez błędną wykładnię przepisów ustawy i niezastosowanie przepisu uchwały, podczas gdy w przypadku stwierdzenia powstania kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu i odstąpieniem od usunięcia pojazdu należy zastosować stawki ryczałtowe określone w ww. uchwale.
Na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powyższe zarzuty szerzej umotywowano.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną B[...]wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.
Na wstępie należy zauważyć, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze zm.), który pozwala przewodniczącemu zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
Postępowanie kasacyjne oparte jest na zasadzie związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze. Zakres sądowej kontroli instancyjnej jest zatem określony i ograniczony wskazanymi w skardze kasacyjnej przyczynami wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku sądu I instancji. Jedynie w przypadku, gdyby zachodziły przesłanki, powodujące nieważność postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny mógłby podjąć działania z urzędu, niezależnie od zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek.
Przechodząc zatem do oceny zarzutów kasacyjnych wypada na wstępie wskazać, iż powodem uchylenia zaskarżonej decyzji była wadliwie dokonana przez organ odwoławczy weryfikacja przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i ewentualna konieczność jego uzupełnienia. Kwestie te wyraźnie akcentował Sąd I instancji wskazując na przedwczesność rozstrzygania sprawy przez organ odwoławczy z uwagi na naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 130a ust. 2a p.r.d. Analiza motywów zaskarżonego wyroku nie daje natomiast podstaw do twierdzenia, iż Sąd I instancji, dokonując wykładni art. 130a ust. 2a w związku z załącznikiem nr 2 uchwały Rady m.st. W[...] z dnia 5 grudnia 2013 r. nr LXXII/1866/2013, zakwestionował ryczałtowy, wynikający z powyższej uchwały, sposób ustalenia kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu i odstąpieniem od jego usunięcia. Niezastosowanie przewidzianej w powyższej uchwale odpowiedniej stawki kosztów nie wynikało bowiem z normatywnej treści art. 130a ust. 2a w związku z art. 130a ust. 6 p.r.d. i załącznika nr 2 do ww. uchwały, ustalonej przez Sąd I instancji w procesie wykładni prawa, ale było następstwem skonstatowania niedostateczności ustaleń faktycznych mających stanowić podstawę jej zastosowania. Nie można zatem potwierdzić zasadności postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia prawa materialnego.
Trafnie natomiast autor kasacji diagnozuje przedmiot kontrowersji mającej miejsce w badanej sprawie, gdy stawia zarzuty w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Ocena tych zarzutów nie prowadzi jednak do uznania ich zasadności. Jakkolwiek jest jasne, że ustalając wysokość kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, a następnie odstąpienia od tej czynności, winny być brane pod uwagę koszty wynikające z uchwały rady powiatu podjętej w tym przedmiocie, a nie rzeczywiste koszty wynikające z odstąpienia od usunięcia pojazdu, to jednak samo powstanie owych realnych kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu ma kluczowe znaczenie dla możliwości obciążenia strony kosztami określonymi w uchwale. Z okoliczności badanej sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżąca zaparkowała samochód marki Ford o nr rej. W[...] w strefie obowiązywania znaków B-26 z tabliczką T-24. Powyższe, w świetle przepisu art. 130a ust. 1 pkt 1 u.p.r.d., obligowało do wydania dyspozycji usunięciu pojazdu.
Samo usunięcie pojazdu z drogi rozpoczyna się z chwilą wydania uprawnionej jednostce dyspozycji usunięcia pojazdu, w następstwie czego powstają koszty realizacji owej dyspozycji. Jak jednak trafnie wskazał Sąd I instancji, nie zostało wyjaśnione w toku postępowania, czy takie koszty w związku z wydaniem dyspozycji odholowania pojazdu skarżącej w ogóle powstały. Samo wskazanie tych kosztów w fakturze wystawionej przez podmiot wykonujący dyspozycje odholowania pojazdów nie może być w okolicznościach badanej sprawy uznane za dowód przesądzający. Wątpliwości w tym zakresie mają swe źródło w treści zestawienia do faktury pojazdów usuniętych nr 00[...] z dnia 3 czerwca 2014 r., z którego wynika fakt podjęcia interwencji na ul. M[...] w Warszawie wobec trzech pojazdów, w tym także pojazdu skarżącej. Powyższe koresponduje z wyjaśnieniami skarżącej, że w dniu 31 maja 2014 r. odbywała się w otoczeniu Stadionu Narodowego impreza z okazji Dnia Dziecka i wiele pojazdów było zaparkowanych w nieprawidłowy sposób.
Z powyższego zestawienia do faktury wynika jednak, iż podejmując interwencję na ul. M[...] wobec trzech pojazdów, w tym pojazdu skarżącej, holownik za każdym razem pokonał dystans 13 km. Trafnie wskazywała skarżąca, iż powyższe budzi wątpliwości co do sposobu wykonania dyspozycji, w szczególności w zakresie ilości wyjazdów holownika dla realizacji wydanych dyspozycji i podjęcia wykonania dyspozycji usunięcia konkretnie jej pojazdu. Powyższe wątpliwości potęguje skarżąca zaprzeczając temu aby holownik w ogóle przyjechał na miejsce postoju jej samochodu. Jakkolwiek kwestia przyjazdu holownika na miejsce nieprawidłowego parkowania nie jest – co do zasady – istotna w razie odwołania dyspozycji usunięcia pojazdu, to jednak w okolicznościach badanej sprawy należy przypisać jej walor istotności, skoro organy uznają, iż doszło do rozpoczęcia załadunku na lawetę pojazdu skarżącej, odwołując się w tym zakresie do pochodzącego z dnia 16 września 2016 r. pisma Straży Miejskiej, a skarżąca zaprzecza temu aby holownik w ogóle przyjechał i wnioskuje o przeprowadzenie na tą okoliczność dowodu z zeznań dwóch świadków.
Niezależnie od tego, iż w toku dotychczasowego postępowania pominięto przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez skarżącą, to także zaniechano wyjaśnienia, czy holownik w ogóle podjął wykonanie dyspozycji usunięcia z drogi pojazdu skarżącej, czy też realizował w tym czasie inne dyspozycje.
Trafnie wskazano w zaskarżonym wyroku, iż brak wyjaśnienia powyższych wątpliwości stanowi o rozstrzyganiu sprawy w oparciu o okoliczności faktyczne zebrane i ocenione z naruszeniem dyrektyw art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wszak organ administracji publicznej ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Konkretyzacja zasady prawdy obiektywnej jaka następuje w art. 77 § 1 k.p.a. oznacza, iż organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a rozstrzygnięcie tego czy dana okoliczność została udowodniona możliwe jest wyłącznie na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).
Nie są także zasadne zarzuty naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. przez "pozbawienie mocy dowodowej" pisma Straży Miejskiej z dnia 16 września 2016 r., z którego wynika, że pojazd holujący przyjął dyspozycję usunięcia oraz, że rozpoczął załadunek na lawetę, a także załącznika do Faktury VAT, z którego wynika, że koszt związany z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu skarżącej wynosił 174,80 zł. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy zauważyć, iż przepis art. 75 § 1 k.p.a. nakazuje dopuścić jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a jednocześnie nie jest sprzeczne z prawem. Unormowanie to wskazuje zatem na zasadę równej mocy środków dowodowych, co oznacza, że w toku postępowania wyjaśniającego organ administracji zobowiązany jest zebrać cały materiał dowodowy rozumiany jako suma konkretnych dowodów w danej sprawie, by następnie po ich rozpatrzeniu, wydać decyzję administracyjną.
Na gruncie powyższej regulacji organ nie jest skrępowany ograniczeniami co do mocy wiążącej poszczególnych dowodów, gdyż każdy z dowodów może być w trakcie postępowania zakwestionowany innym dowodem (vide: wyrok NSA z dnia 12 lutego 2009 r., II GSK 775/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym dowodem w postępowaniu administracyjnym winny być wszelkie źródła prawdziwych informacji umożliwiających dowodzenie (vide: B.Adamiak [w:] B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H.Beck 2012 r., s. 334). W toku postępowania wyjaśniającego organ jest zatem zobowiązany zebrać cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) rozumiany jako suma konkretnych dowodów w danej sprawie, by następnie po ich rozpatrzeniu wydać decyzję administracyjną. Uwzględniając powyższy kontekst nie można się zgodzić z autorem kasacji, iż próba zakwestionowania zgromadzonych już dowodów innymi dowodami może stanowić naruszenie art. 75 § 1 k.p.a., w sytuacji gdy owe dowody nie są sprzeczne z prawem.
Dowody z postaci pisma Straży Miejskiej z dnia 16 września 2016 r. i załącznika do Faktury VAT z dnia 3 czerwca 2014 r. nie stanowią dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., a i tak w odniesieniu do takich dokumentów nie jest wyłączona możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko ich treści (art. 76 § 3 k.p.a.). Jeżeli zatem autor kasacji nie wskazuje na sprzeczność z prawem dowodów mających zakwestionować dowody już zgromadzone, a jednocześnie nie wskazuje na nieistotność okoliczności będących przedmiotem tych dowodów (art. 78 § 1 k.p.a.), to brak jest możliwości potwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. przez dopuszczenie do weryfikacji innymi dowodami, dowodów już przeprowadzonych.
Z tych względów skarga kasacyjna jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.
Skarżąca w toku postępowania kasacyjnego nie poniosła kosztów podlegających zwrotowi stosownie do wyniku sprawy, a tym samym nie mógł zostać uwzględniony zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o zwrot kosztów postępowania.