Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 września 2014 r. E. i J. małż. M. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2305/12 oddalającego skargę kasacyjną E. M. i J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 202 r., sygn. akt II SA/Po 748/11 w sprawie za skargi E. M. i J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że "uzasadnioną podstawą żądania wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego jest przede wszystkim: Art. 145. § 1 pkt 5 KPA – wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji administracyjnej i w/w orzeczenia sądu, nie znane organowi, który wydał decyzję". Skarżący podali, że w chwili dokonywania podziału spornego gruntu celem wydzielenia na nim 36 indywidualnych działek budowlanych, na tym gruncie były już wybudowane budynki mieszkalne w zabudowie szeregowej, których istnienie powoduje, że wydzielone zaskarżoną decyzją podziałową w/w działki nie mają ani pośredniego ani bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, co bezwzględnie warunkuje art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zatem w myśl powołanego przepisu, podział dokonany zaskarżoną decyzją jest niedopuszczalny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 279 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie zaś z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Przesłanki wznowienia postępowania zostały zaś określone w art. 271 do art. 273 p.p.s.a. Jest to katalog zamknięty, zatem wznowienie postępowania sądowego dopuszczalne jest tylko z wymienionych w tych przepisach przyczyn i nie może być oparte na żadnej innej podstawie.
W rozpoznanej sprawie nie można przyjąć, że skarga o wznowienie postępowania sądowadministracyjnego została oparta na ustawowej podstawie. Skarżący jako podstawę wznowienia wskazali bowiem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Powołany przepis stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, w sytuacji, kiedy w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie z art. 150 k.p.a. organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Nie ulega zatem wątpliwości, że tak określona podstawa nie mieści się w katalogu przesłanek wznowienia postępowania sądowego wskazanych w powołanych wyżej art. 271 -273 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 p.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.