Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 3 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 2635/13

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący
Sędzia NSA Barbara Adamiak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia del. WSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący
starszy asystent sędziego Łukasz Mazur protokolant
Rozpoznanie
w dniu 3 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. W.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 454/13
Sprawa
w sprawie ze skargi C. W. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania

Sentencja

  1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 454/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi C. W. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, oddalił skargę.

Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy.

Aktem notarialnym z [...] listopada 1979 r., Rep. A [...] Skarb Państwa nabył, w trybie art. 6 ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, nieruchomość położoną w Bydgoszczy o pow. 4,5200 ha, zapisaną w księdze wieczystej KW [...], stanowiącą własność T. i S. W..

Z wnioskami o zwrot nieruchomości wystąpili spadkobiercy byłych włascicieli C. W., B. W., K. M. i U. P. oraz S. M..

Prezydent Miasta Bydgoszczy decyzją z [...] marca 2005 r., nr: [...] orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w Bydgoszczy, obręb [...], oznaczonej jako działki nr 100, część nr 101, nr 102, część działki nr 103, część działki nr 104, nr 138/22 i nr 138/26 oraz o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w Bydgoszczy, obręb [...], oznaczonej jako część działki nr 105, część działki nr 107, część działki nr 118, nr 108, nr 135.

Wojewoda Kujawsko - Pomorski decyzją z [...] lipca 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z [...] marca 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 24 października 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 553/06 oddalił skargę na decyzję Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z [...] lipca 2005 r.

Pismem z 15 listopada 2011 r. Prezydent Miasta Bydgoszczy wystąpił do Wojewody Kujawsko - Pomorskiego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z [...] lipca 2005 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa wskazując, że Prokuratura Rejonowa w Bydgoszczy postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. umorzyła dochodzenie w sprawie podrobienia podpisu C. W. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma Urzędu Miasta Bydgoszczy z [...] lutego 2002 r. w sprawie o sygnaturze [...]

Wojewoda Kujawsko - Pomorski postanowieniem z [...] sierpnia 2012 r. nr [...], odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z [...] lipca 2005 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z [...] marca 2005 r nr: [...].

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z [...] grudnia 2012 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia C. W., B. W., U. P. i K. M. na postanowienie Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z [...] sierpnia 2012 r. nr [...], - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia organ zwrócił uwagę iż, w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji bada jedynie dopuszczalność wznowienia z przyczyn formalnych przedmiotowych i podmiotowych, w tym kwestię zachowania terminu.

Zgodnie z art. 148 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnej, wyrażoną w art. 16 § 1 kpa

Organ podkreślił, że to do strony należy udowodnienie, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia

Organ podniósł, że Prezydent Miasta Bydgoszczy wskazał, że o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia dowiedział się w dniu 17 października 2011 r., kiedy to do Urzędu Miasta w Bydgoszczy przybył C. W. i przedstawił postanowienie Prokuratury Rejonowej w Bydgoszczy z [...] grudnia 2010 r.

Zatem najpóźniej w tym dniu Prezydent Miasta Bydgoszczy dowiedział się o okolicznościach mających stanowić przyczynę wznowienia, więc termin do złożenia wniosku o wznowienia postępowania upłynął w dniu 16 listopada 2011 r. Natomiast wniosek Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 15 listopada 2011 r. dotyczący wznowienia postępowania został złożony w Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego w dniu 18 listopada 2011 r.

Niemniej jednak, zdaniem organu, akta wskazują, że Prezydent Miasta Bydgoszczy o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia dowiedział się jeszcze wcześniej, albowiem. C. W. był w kontakcie z Urzędem Miasta Bydgoszczy.

W związku z powyższym organ uznał, że wniosek z 15 listopada 2011 r. został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa.

Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] grudnia 2012 r. nr [...] złożył C. W..

Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie:

  1. - art. 6, 7 kpa w zw. z art. 77 kpa, art. 148 § 1 kpa - poprzez zaniechanie ustawowemu obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, zwłaszcza okoliczności dotyczących, faktycznego powzięcia przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy wiadomości o przyczynie wznowienia
  2. - art. 15 kpa – poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez brak merytorycznego odniesienie się do twierdzeń skarżącego, zawartych w zażaleniu z 18.08.2012 r., zwłaszcza dotyczących daty uzyskania przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy wiążącej informacji co do przyczyny i zasadności wznowienia postępowania.
  3. - art. 147 kpa – poprzez brak rozważenia przez organ możliwości wznowienia postępowania administracyjnego z urzędu

W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie postanowienia je poprzedzającego.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentacje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Rozpoznając sprawę Sąd wskazał, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem szczególnym.

Problematykę wznowienia postępowania, jednego z nadzwyczajnych trybów służących weryfikacji decyzji ostatecznej zapadłej w postępowaniu administracyjnym, regulują przepisy art. 145-152 Kodeksu postępowania administracyjnego Na ich podstawie można wyróżnić dwie fazy tego postępowania - wstępną, zainicjowaną wnioskiem o wznowienie oraz fazę następującą po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania organu.

Sąd stwierdził, że w pierwszej fazie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia, a więc ustalenie, czy występują formalne podstawy wznowienia. Badanie to obejmuje kwestie podmiotowe, zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie oraz powołania ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Negatywny wynik badania podstaw formalnych powinien prowadzić do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego

W art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego uregulowane zostały natomiast dwie kwestie, a mianowicie: tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Na zasadzie art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przez upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

Okolicznością wykazaną przez organ i niekwestionowaną przez strony jest to, że Prezydent Miasta Bydgoszczy o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia dowiedział się w dniu 17 października 2011 r., gdyz w tym dniu C. W. stawił sie osobiąście w Urzędzie Miasta w Bydgoszczy i doreczył postanowienie Prokuratury Rejonowej w Bydgoszczy z [...] grudnia 2010 r.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że jak zatem słusznie przyjął organ najpóźniej w tym dniu Prezydent Miasta Bydgoszczy dowiedział się o okolicznościach mających stanowić przyczynę wznowienia, więc termin do złożenia wniosku o wznowienia postępowania upłynął w dniu 16 listopada 2011 r. Natomiast wniosek Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 15 listopada 2011 r. dotyczący wznowienia postępowania został złożony w Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego w dniu 18 listopada 2011 r.

Zdaniem Sądu, w związku z powyższym organ zasadnie uznał iż wniosek z 15 listopada 2011 r. został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, w świetle powyższego wszelkie podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty dotyczące naruszenia zaskarżoną decyzją przez organ przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie

Sąd uznał, że ustalenie dokonane przez organ o uchybieniu terminu na wniesienie podania o wznowienie posterowani jest zgodne z prawem i ustalenie to znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym.

Mając powyższe pod uwagę i dziejąc na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę.

C. W. wniósł od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparł na podstawie art. 174 pkt 1 i pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając naruszenie:

  1. – art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez ich niezastosowanie w sprawie, podczas gdy istniały podstawy do wznowienia postępowania z urzędu, a mianowicie dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne (sfałszowane potwierdzenie odbioru), okazały się fałszywe, a decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
  2. – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego przez ich niezastosowanie, a w konsekwencji brak uzasadnienia oraz ustalenia dlaczego w sprawie nie jest zasadne wznowienie postępowania z urzędu pomimo istnienia przesłanek to uzasadniających.

Na tych podstawach wnosił o:

  1. 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi w Warszawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy;
  2. 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego udzielonego przez adwokata, według norm przepisanych.

Prezydent Miasta Bydgoszczy w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zarzut naruszenia art. 147 w związku z art. 145 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest zasadny. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania oparte jest na zasadzie oficjalności oraz zasadzie skargowości. Według art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego "Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony".

Regulację pierwszej normy prawnej art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego "Wznowienie postępowania następuje z urzędu" należy odnieść do regulacji procesowej dopuszczalności wszczęcia postępowania z urzędu, a zatem w oparciu o zasadę oficjalności działania organów administracji publicznej. Nie ma zatem podstaw do wyprowadzenia obowiązku organu administracji publicznej wszczęcia postępowania z urzędu. Podstawy do wyprowadzenia obowiązku daje norma prawna art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, norma ustanawiająca zasadę ogólną kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest poza sporem, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] lipca 2005 r. nr [...] zostało zainicjowane na żądanie, a nie z urzędu. Wszczęcie postępowania na żądanie w sprawie wznowienia postępowania uruchamia tryb, w którym zasadnicze jest stadium wstępne. Stadium wstępne przesądza o dopuszczalności tego nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego. Organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania związany jest bezwzględnie przesłankami prawnymi dopuszczalności wszczęcia postępowania, w tym ustalenia zachowania ustawowego terminu (art. 148 § 1 i § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wyznaczyło to zakres rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Postawione zarzuty kasacyjne odniesiono poza granice rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej.

W stadium wstępnym poza ustaleniem dopuszczalności trybu wznowienia postępowania nie jest przedmiotem rozpoznania wystąpienie ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Tym samym nie można zarzucić skutecznie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Nie można zatem zarzucić naruszenia art. 7, art. 77, art. 107 § 3, art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie niebędącym przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia zaskarżonym postanowieniem.

W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie, na mocy art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.