Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 1822/19 oddalił skargę W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 10 lipca 2019 r. nr SKO.4111/208/2019 w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył W.C.
W dniu 23 maja 2022 r. r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął odpis skrócony aktu zgonu W.C., wydany przez Urząd Stanu Cywilnego w P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3, w myśl którego, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
W okolicznościach niniejszej sprawy, z uwagi na śmierć skarżącego W.C., stwierdzonej odpisem skróconym aktu zgonu, zachodzą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przedmiot sprawy, dotyczący ustalenia wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, nie odnosi się bowiem wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.