Postanowienie NSA z 28 marca 2014 r., I OSK 264/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. S.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Bd 532/12

Skład

sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący
Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący
Sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska przewodniczący, sprawozdawca
starszy asystent sędziego Wojciech Latocha protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do komisji lekarskiej celem zmiany ustalonej kategorii zdolności do służby wojskowej postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 532/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę R. S. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do komisji lekarskiej celem zmiany ustalonej kategorii zdolności do służby wojskowej.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R. S., reprezentowany przez radcę prawnego. W skardze pełnomocnik zamieścił wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 532/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 21 marca 2014 r. pełnomocnik R. S. cofnęła skargę kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania, zwolnienie skarżącego z kosztów procesu na zasadzie art. 207 P.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, kosztów pomocy prawnej niezapłaconych w żadnej części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw, aby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W myśl zaś art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Z tego powodu, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w postanowieniu o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209-210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.

W sprawie nie miały również zastosowania przepisy art. 204 i 208 P.p.s.a., a w dalszej konsekwencji złożony przez pełnomocnika skarżącego kasacyjnie wniosek o odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (art. 207 § 2 P.p.s.a.) również nie podlegał rozpoznaniu.