Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. odrzucił skargę Komendanta [...] Policji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. przesłano do pełnomocnika skarżącego odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 maja 2015 r. Ponieważ w wyznaczonym terminie strona nie uiściła wpisu od skargi, Sąd I instancji, stosownie do art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę.
Od powyższego postanowienia Komendant [...] Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę kasacyjną (błędnie nazwaną "zażaleniem"). Komendant wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia podnosząc, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Wskazał, że w dniu 5 maja 2015 r. do Zespołu Prawnego Komendy [...] Policji wpłynęło pismo z WSA w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 903/15 jednakże pismo to dotyczyło jedynie doręczenia odpowiedzi na skargę udzielonej przez SKO w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie, którym odrzucił skargę Komendanta [...] Policji. Środkiem odwoławczym przysługującym od tego postanowienia była, stosownie do treści art. 173 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania orzeczenia przez Sąd I instancji, skarga kasacyjna. Wprawdzie profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie jednakże, biorąc pod uwagę, że o charakterze pisma decyduje jego treść a nie tytuł oraz mając na względzie, iż z treści wniesionego środka odwoławczego jednoznacznie wynika, że strona kwestionuje postanowienie o odrzuceniu skargi, pismo to należało potraktować jako skargę kasacyjną, gdyż taki właśnie środek przysługuje stronie na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego.
Nie można jednak pominąć, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. Wymogi jakie powinna spełnić określone zostały w art. 176 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna oprócz wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy rozumieć dokładne wskazanie podstawy, o której mowa w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. z wyraźnym określeniem przepisów w ramach zgłoszonej podstawy, które zdaniem sporządzającego skargę kasacyjną zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny wydający zaskarżone orzeczenie. Stosownie do powołanego przepisu (art. 174 P.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przytoczenie podstaw kasacyjnych z rozwinięciem zarzutów i przedstawieniem rzeczowej argumentacji w uzasadnieniu skargi kasacyjnej ma niezwykle istotne znaczenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (zob. art. 183 § 1 P.p.s.a.).
Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi więc być precyzyjne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. Nie może też domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych. To autor skargi kasacyjnej (będącej sformalizowanym środkiem odwoławczym) powinien wskazać na konkretne, naruszone przez sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej.
Skarga kasacyjna niespełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że podstawy kasacyjne stanowią tzw. element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu (tak też Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2486/13, CBOSA). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych. Autor skargi kasacyjnej nie wskazał żadnego przepisu prawa, który w jego ocenie został naruszony przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Brak wskazania podstaw kasacyjnych obligował Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Konsekwencją odrzucenia skargi kasacyjnej jest zwrot stronie skarżącej równowartości uiszczonego wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 232 § 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 178 P.p.s.a., a także art. 232 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.