Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1211/13 odrzucił skargę R. P. na pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zaskarżone pismo nie zawiera rozstrzygnięcia w sprawie, ma ono bowiem charakter informacyjny. Zdaniem Sądu I instancji, zaskarżone pismo nie należy do kategorii decyzji, postanowień i innych aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych, jakie wskazane zostały w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R. P. reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie norm prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest:
- 1. niewłaściwe zastosowanie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że pismo zawierające kategoryczne stanowisko odmowne w przedmiocie odmowy wypłacenia odprawy mieszkaniowej zawierające wskazanie podstawy prawnej oraz uzasadnienie tego stanowiska nie jest decyzją administracyjną;
- 2. niezastosowanie art. 13 ust. 6 w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), polegające na błędnym przyjęciu, że organ Agencji w każdym przypadku nie powinien wydawać decyzji administracyjnej, choćby odmownej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że o charakterze prawnym pisma przesądza jego treść, a nie nazwa. Natomiast zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wynika, iż o odprawie mieszkaniowej, organy Agencji rozstrzygają decyzją administracyjną, co zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną przesądza o tym, że zaskarżone pismo informacyjne w istocie stanowi decyzję.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej reprezentowany przez radcę prawnego podając, że wniosek strony o wypłatę odprawy mieszkaniowej został rozstrzygnięty w 2010 r., na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2010 r. Kolejny wniosek w tej sprawie, zdaniem organu, nie jest uprawniony dopóki w obrocie prawnym pozostaje ważna i zrealizowana umowa o wypłatę odprawy. Zatem zaskarżone pismo Prezesa ma charakter wyłącznie wyjaśniający, przez co nie mieści się w katalogu czynności podlegających kontroli Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, w której w sprawie nie stwierdzono. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów kasacji i rozpoznaje ją wyłącznie w powyżej wskazanych granicach.
Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty koncentrują się wokół błędnego – zdaniem wnoszącego tę skargę – uznania przez Sąd I instancji, że pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] nie stanowi decyzji administracyjnej i nie podlega kontroli sądu administracyjnego, podczas gdy pismo to, jak stwierdzono w skardze kasacyjnej, zawiera wszystkie niezbędne elementy decyzji.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że oceny charakteru prawnego pisma Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r. nie sposób dokonać w rozpatrywanej sprawie w oderwaniu od jej stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, na co wskazuje organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że wniosek strony o wypłatę odprawy mieszkaniowej został rozstrzygnięty w 2010 r. na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2010 r. Poza sporem jest w sprawie, że skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 marca 2010 r. i z dniem 1 kwietnia 2010 r. nabył uprawnienia do emerytury wojskowej. Okolicznością niesporną jest także, że na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej obowiązujących do dnia 30 czerwca 2010 r., pomiędzy skarżącym a Dyrektorem Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Lublinie w dniu 13 lipca 2010 r. została zawarta umowa nr [...] dotycząca wypłaty do dnia 11 sierpnia 2010 r. odprawy mieszkaniowej w wysokości [...] zł. Świadczenie to zostało w terminie wypłacone.
W myśl bowiem przepisu art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2010 r., w myśl którego odprawę mieszkaniową wypłaca się na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału regionalnego Agencji a osobą uprawnioną. Skoro sprawa wypłaty skarżącemu odprawy mieszkaniowej załatwiona została w trybie cywilnym, a nie administracyjny, to wszelkie spory związane z zawarciem stosownej umowy, w tym podnoszona przez skarżącego w skardze wada oświadczenia woli, również mają charakter sprawy cywilnej.
Z powodów powyższych pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 16 maja 2013 r., nawiązujące do poprzedniej korespondencji ze skarżącym, nie mogło zawierać żadnego rozstrzygnięcia, a tym samym nie stanowi decyzji i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że pismo informacyjne Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotyczące sprawy załatwionej umową cywilnoprawną może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W konsekwencji dokonana przez Sąd I instancji ocena charakteru prawnego tego pisma, pomimo, iż opatrzona lakonicznym uzasadnieniem, jest zgodna z prawem. Tym samym zasadnie skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Poza rozważaniami Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje kwestia czy przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego o wypłatę odprawy mieszkaniowej należało zastosować przepisy obowiązujące w dacie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej, czy też przepisy obowiązujące w dacie złożenia przez niego wniosku o jej wypłatę, bowiem nie była ona podnoszona w skardze kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.