Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2706/14 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej O. S.A. z siedzibą w W., uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 128/14 w części w jakiej oddalono skargę na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w zakresie udostępnienia zanonimizowanej kopii ugody i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku O. S.A. z siedzibą w W. z dnia 28 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie. W pozostałym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. O. S.A. z siedzibą w W. wystąpiła o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez:
- 1. orzeczenie w pkt 1 sentencji wyroku w jakim terminie zobowiązano organ do rozpoznania wniosku Spółki (art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."/),
- 2. orzeczenia stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności (zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.),
- 3. orzeczenie stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z mocy art. 193 P.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wnosząca o uzupełnienie wyroku O. S.A. zakreślony w powyższym przepisie termin zachowała, co dało Sądowi możliwość merytorycznej oceny zgłoszonego żądania.
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 188 P.p.s.a., rozpoznał merytorycznie skargę O. S.A. z siedzibą w W. we wskazanym w sentencji zakresie. Skarga została uwzględniona na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny, mimo wyraźnego brzmienia przytoczonego powyżej przepisu, uwzględniając skargę na bezczynność i zobowiązując organ do rozpoznania wniosku Spółki o udostępnienie informacji publicznej, nie określił terminu, w którym czynność ta winna zostać dokonana. Nie orzekł również w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., uzupełnił powyższy wyrok we wskazanym zakresie poprzez zakreślenie organowi terminu 14 dni na rozpatrzenie wniosku skarżącej Spółki (termin ten rozpocznie swój bieg z dniem doręczenia organowi odpisu wyroku uzupełniającego). Ponadto stwierdził, że bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można bowiem pominąć, że bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku Spółki nie była wynikiem bierności organu. Wynikała z niewłaściwego sposobu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej na skutek błędnego uznania, że przekazanie zanonimizowanej kopii dokumentu wyczerpuje obowiązek informacyjny wobec Spółki. Powyższe uprawnia przyjęcie stanowiska, że bezczynność organu nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma natomiast podstaw do uzupełnienia wyroku w zakresie wskazanym w pkt 2 wniosku. Wymóg zawarcia w orzeczeniu uwzględniającym skargę stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności, wprowadził przepis art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), który ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy nowelizującej). Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w 2014 r. wraz z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdował więc art. 149 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji, który nie daje podstaw do uzupełnienia sentencji wyroku w zakresie wskazanym w pkt 2 wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 193 i art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.