Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia 23 listopada 2004 r. II SA/Bd 778/04 oddalił skargę Edwarda K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 15 kwietnia 2004 r. (...), utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia 3 marca 2004 r. (...), którą umorzono - jako bezprzedmiotowe - postępowanie z wniosku Edwarda K. o przywrócenie terminu do żądania - na podstawie art. 160 Kpa - odszkodowania z tytułu stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w B. z dnia 5 lutego 1986 r. (...), zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr 108/2 przy ul. Ż. 5 w B., pozostającą w użytkowaniu wieczystym Jolanty S., na działkę nr 108/5 oraz nr 108/4, przeznaczoną na poszerzenie drogi dojazdowej do sąsiedniej działki nr 108/1, tj. działki, której użytkownikiem wieczystym od 1992 r. jest wnioskodawca.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że Edward K. nie jest stroną - w rozumieniu art. 160 par. 1 Kpa - gdyż nie był stroną, ani postępowania podziałowego, ani postępowanie w sprawie nieważności decyzji podziałowej.
Podzielając to stanowisko - mające źródło w ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 1999 r. I SA 1608/98, w którym wprost odmówiono skarżącemu statusu strony w obydwu tych postępowaniach - sąd wyjaśnił ponadto, że określony w art. 160 par. 3 Kpa termin przedawnienia, ze względu na swój materialnoprawny charakter, nie podlega przywróceniu i już z tej przyczyny należało umorzyć postępowanie, gdyż wniosek o przywrócenie terminu był bezprzedmiotowy.
W skardze kasacyjnej Edward K. jako jej podstawę przytoczył:
"a/ naruszenie przepisów postępowania art. 28 Kpa przez przyjęcie, że skarżący nie jest stroną postępowania w sprawie o podział nieruchomości jak i w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej;
b/ naruszenie przepisów art. 5 Kc poprzez nieuwzględnienie zasad współżycia społecznego;
c/ naruszenie przepisów art. 134 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ograniczenie rozstrzygnięcia do kontroli przepisów postępowania - art. 160 Kpa."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że sąd odmówił skarżącemu statusu strony i ograniczył swoje rozważanie do art. 160 par. 3 Kpa nie odnosząc się już do zarzutu naruszenia prawa, podczas gdy w wyjątkowych wypadkach - a taką jest ta sprawa z uwagi na uchybienie organów administracji - sądy mogą uwzględniać przedawnione roszczenie z powołaniem na art. 5 Kc, który ma zastosowanie do wszelkiego rodzaju praw podmiotowych, sąd zaś nie wziął pod uwagę zasad współżycia społecznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawę skargi kasacyjnej może stanowić naruszenie prawa materialnego, przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, lecz tylko prawa materialnego, które znajdowało zastosowanie w sprawie, oraz naruszenie przepisów postępowania - jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - lecz tylko przepisów regulujących postępowanie sądowoadministracyjne.
W świetle powołanego przepisu, za prawidłowo przytoczoną podstawę kasacyjną można uznać wyłącznie zarzut naruszenia art. 134 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd bowiem nie stosował art. 5 Kc, i nawet nie mógł stosować tego przepisu, podobnie jak Kolegium, gdyż art. 160 par. 2 Kpa wprost stanowił, że wprawdzie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, lecz wyłącznie do samego odszkodowania, nie zaś do roszczenia o odszkodowanie.
Sąd nie stosował również art. 28 Kpa a tylko badał, czy ten przepis - w związku z art. 160 par. 1 Kpa - właściwie zastosowało Kolegium; jeżeli zaś nawet dokonał błędnej oceny, to nie naruszył Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz odpowiednie normy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, których w skardze kasacyjnej już nie wskazano.
Z kolei zarzut naruszenia art. 134 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, chociaż formalnie poprawny, jest merytorycznie nietrafny dlatego, że wprawdzie sąd nie pozostaje związany zarzutami i wnioskami skargi, jednak rozstrzyga wyłącznie w granicach danej sprawy, która wyznacza przedmiot postępowania administracyjnego, przedmiotem zaś postępowania administracyjnego był tylko wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym na podstawie art. 160 Kpa.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.