Uzasadnienie
Dnia 9 czerwca 2006 r. pełnomocnik R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], którym uchylono postanowienie SKO w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania skargi R. S. radzie m. [...] do rozpatrzenia zgodnie z właściwością oraz zwrócono podanie z dnia 12 września 2005 r. nazwane jako,,skarga na bezczynność organu administracji" wnoszącemu.
Jednocześnie z dokonaniem powyższej czynności adwokat skarżącego nie uiścił wpisu od wnoszonej skargi.
Postanowieniem z dnia 1 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1131/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż w dniu 9 czerwca 2006 r. pełnomocnik R. S. – adwokat M. J. wniósł do WSA w Warszawie skargę na postanowienie SKO w [...] z dnia [...], Nr [...]. Jednocześnie z dokonaniem powyższej czynności adwokat M. J. nie uiścił wpisu od wnoszonej skargi. Sąd Wojewódzki podał dalej, iż zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl przepisu art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie wpis od skargi jest wpisem stałym i zgodnie z § 2 pkt 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosi 100 zł. Wobec zaistniałego w sprawie stanu faktycznego i prawnego stwierdzono, że wniesiona przez adwokata skarga nie została w sposób należyty opłacona.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na błędnej interpretacji art. 219 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 221 p.p.s.a. i w związku z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że istnieje możliwość prawidłowego wniesienia wpisu stałego wraz ze skargą na decyzję SKO, podczas gdy możliwość taka nie istnieje ze względu na zapis art. 54 wskazanej ustawy, nakazującego wnoszenie skargi za pośrednictwem skarżonego organu administracji.
Wskazano, iż zgodnie z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do § 2 powyższego artykułu opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Podniesiono dalej, iż zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarówno przy wpłacie gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych.
Jednocześnie z art. 54 p.p.s.a. wynika, iż skargę do sądu administracyjnego na decyzje organu administracji wnosi się za pośrednictwem tego organu. Jak podano niemożliwym jest uiszczenie wpisu stałego w momencie wnoszenia skargi, co spowodowane jest utratą mocy § 5 ust.
2. Podniesiono, iż wskazywany brak możliwości opłacenia skargi wraz z jej złożeniem jest spowodowany faktem, iż jest ona obecnie wnoszona do organu, którego decyzja jest skarżona, w związku z tym nie jest składana formalnie do sądu. etap natomiast składania jej do sądu jest wykonywany przez organ, którego decyzja jest skarżona, o czym skarżący nie jest w żaden sposób powiadamiany. Jak podano, nie ma możliwości również wniesienia opłaty wcześniej, gdyż wspomniane rozporządzenie wymaga aby wskazać sygnaturę akt sądowych i tytuł wpłaty, co przy składaniu skargi za pośrednictwem Kolegium nie jest możliwe. Wnoszący skargę kasacyjną dodał, iż art. 219 nie ma zastosowania przy skardze składanej za pośrednictwem organu administracji. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,,z nakazem wezwania do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję SKO w [...]".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Postawiony Sądowi I instancji zarzut błędnej interpretacji art. 219 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 221 p.p.s.a. i w związku z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest nieusprawiedliwiony.
Zgodnie z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do § 2 powyższego artykułu opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zgodnie z art. 54 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Powyższy przepis interpretuje się w ten sposób, iż za datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego uznaje się dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Z powyższego wynika, iż datą wniesienia skargi do sądu jest data doręczenia wskazanej organowi. Wobec powyższego uznać należy, iż w przypadku wnoszenia skargi za pośrednictwem organu opłatę sądową należy uiścić wraz z doręczeniem skargi organowi.
Stosownie zaś do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten oznacza, iż wpis od pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych, które podlegały opłacie stałej winien być wniesiony bez wezwania wraz z pismem, które temu wpisowi podlegało.
Innymi słowy w sprawach pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez profesjonalnych pełnomocników istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod wyżej wskazanym rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.
Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarówno przy wpłacie gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Stwierdzić należy, iż chociaż zawarta w pkt 1 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. regulacja może spowodować pewne trudności związane z opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis to jednak są one rozwiązywalne. Zgodnie z powyższym przepisem bowiem przy uiszczaniu wpisu prócz sygnatury akt sądowych należy podać tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Wskazane oznaczenia są wystarczające by uznać, iż wpis od skargi został opłacony.
Wskazać należy dalej, iż w przedmiotowej sprawie skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł – zgodnie z § 2 pkt 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższych wywodów stwierdzić należy, że skoro w przedmiotowej sprawie skargę składał adwokat i nie opłacił przy jej wniesieniu wpisu, który w przedmiotowej sprawie był wpisem stałym to w takiej sytuacji skargę zgodnie z art. 221 p.p.s.a. należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.