Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 czerwca 2019r., sygn. akt II SA/Gd 49/19, oddalił skargę B. P. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę.
Od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, z uwzględnieniem opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wniesiono o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina L., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o jej oddalenie oraz o przyznanie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Do odpowiedzi na skargę kasacyjną, skarżąca kasacyjnie wniosła replikę, podtrzymując w całości zarzuty i wnioski sformułowane w skardze kasacyjnej.
W odpowiedzi na w/w replikę, Gmina L. złożyła swoje stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia 10 lutego 2021 r. skarżąca kasacyjnie wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Wejherowie, sygn. akt I C 214/19.
Wskazano, że pozwem z dnia 16 grudnia 2018 r. Gmina L., na podstawie art. 189 K.p.c., zażądała ustalenia, że skarżącą kasacyjnie i Gminę L. wiąże umowa o zwolnienie z długu przyszłego, jakim miało być odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość na rzecz Gminy działkę nr [...]. Wskazano, że stwierdzenie, iż strony wiąże umowa powodowa Gmina opiera na treści oświadczenia z dnia 4 grudnia 1995 r., innych dowodów na tę okoliczność w toku procesu nie przedstawiono. Podano, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 4 lutego 2021 r. oddalono powództwo Gminy L. w całości.
Zaznaczono, że jako, iż w/w oświadczenie jest jedynym dowodem, na którym Gmina opiera swoje twierdzenia o rzekomym negocjacyjnym ustaleniu odszkodowania dochodzonego w niniejszej sprawie, w ocenie skarżącej kasacyjnie, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy będzie zależeć od wyniku postępowania toczącego się pod sygn. akt I C 214/19. W przypadku prawomocnego oddalenia powództwa Gminy potwierdzonym zostanie, że między Gminą a skarżącą nie doszło do zawarcia jakiejkolwiek umowy, co powinien wziąć pod uwagę Sąd orzekający w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona.
Należy w tym miejscu wskazać, że z akt niniejszej sprawy wynika, że sprawa zawisła przed Sądem Rejonowym w Wejherowie z powództwa Gminy L. przeciwko B. P. dotyczy ustalenia istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego, a nie dotyczy tego, czy zrzeczenie się odszkodowania lub oświadczenie o nieodpłatnym przekazaniu przedmiotowej działki – jako jednostronne oświadczenie woli było prawnie skuteczne, czy też nie.
Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz art. 131 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.