Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 4 września 2020 r. oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z [...] października 2019 r. o skierowaniu na badania lekarskie.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku [...] reprezentowany przez radcę prawnego, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek podniósł, iż poddanie się badaniu lekarskiemu spowoduje bezprzedmiotowość dalszego prowadzenia niniejszego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić.
Skarżący nie wykazał, iż w sytuacji wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie wystąpią po jego stronie: znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawił więc okoliczności, które uzasadniałyby udzielenie mu ochrony tymczasowej. Argumentacja, że poddanie się badaniu lekarskiemu spowoduje bezprzedmiotowość dalszego prowadzenia niniejszego postępowania jest co najmniej niezrozumiała i zdaje się zakładać, wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało cofnięciem uprawnień do prowadzenia pojazdów, co wskazuje na zasadność podjętej decyzji, a nie na zasadność wstrzymania jej wykonania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza wniosku skarżącego prowadzi do uznania, że nie zostały w nim przedstawione, a co za tym idzie - uprawdopodobnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uniemożliwia to Sądowi ustalenie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody.
Skarżący nie wykazał bowiem, że skierowanie na badania lekarskie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia