Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2835/15

Uzasadnienie

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Gd 53/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. P. na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w G., w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił następujący stan sprawy.

Pismem z 2 lutego 2015 r. P. P. (skarżący) zwrócił się do Komendanta Straży Miejskiej w G. o udzielenie informacji publicznej poprzez przesłanie:

1. 1. kserokopii zarządzenia Komendanta w sprawie sposobu i trybu naboru kandydatów do Straży, o którym mowa w § 17 regulaminu Straży Miejskiej w G.,
2. 2. kserokopii protokołu z ogłoszonego dnia 12 grudnia 2014 r. w BIP Straży Miejskiej w G. naboru na wolne stanowisko urzędnicze strażnika miejskiego od aplikanta do starszego specjalisty, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych,
3. 3. zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych – listy kandydatów na ww. wolne stanowisko urzędnicze wymienionych w ogłoszeniu zamieszczonym 30 stycznia 2015 r. w BIP Straży Miejskiej w G. o wynikach naboru, zawierającej liczbę punktów (lub w przypadku zastosowania skali innej niż punktowa, odpowiadające im oceny) zdobytych przez każdego z kandydatów podczas poszczególnych etapów naboru oraz spełnione i niespełnione przez każdego z kandydatów wymagania w rozumieniu art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, wymienione w ogłoszeniu zamieszczonym 12 grudnia 2014 r. w BIPO Straży Miejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem:
4. • posiadania wykształcenia wyższego, ze wskazaniem, czy jest to wykształcenie o kierunku humanistycznym,
5. • ukończonego kursu podstawowego dla strażników gminnych (miejskich),
6. • znajomości ustawy o strażach gminnych oraz aktów prawnych z zakresu samorządu gminnego,
7. • dyspozycyjności,
8. • znajomości topografii G.,
9. • umiejętności obsługi komputera,
10. • znajomości języków obcych, z uwzględnieniem nazw tych języków oraz stopnia ich znajomości,
11. • posiadania prawa jazdy kategorii A i B. Komendant Straży Miejskiej w G. w piśmie z 9 lutego 2015 r., w odpowiedzi na ten wniosek, przesłał skarżącemu kserokopię zarządzenia nr 48/2013 Komendanta w sprawie procedury naboru i zatrudniania kandydatów do pracy w Straży Miejskiej w G. oraz kserokopię protokołu z 29 stycznia 2015 r. z naboru na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty sporządzonego na podstawie art. 14 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Ponadto poinformował skarżącego, że wybrani przez komisję kandydaci wskazani w protokole spełnili wszystkie wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze. Zgodnie z zasadami naboru zakończyli kolejne etapy procedery naboru, tj. testy z wiedzy ogólnej, testy sprawności fizycznej, ocenę psychologiczną oraz rozmowę kwalifikacyjną, uzyskując łącznie największą liczbę punktów. Kandydaci zostali umieszczeni na liście w kolejności od kandydata, który uzyskał największą liczbę punktów, do kandydata z najmniejszą liczbą punktów. Podobnie wyłoniono kandydatów umieszczonych na liście rezerwowej.

W dniu 9 lutego 2015 r. wpłynęła do Komendanta, datowana na 6 lutego 2015 r., skarga na rażące naruszenie praworządności podczas przeprowadzania naboru na wolne stanowisko urzędnicze strażnika miejskiego. W piśmie tym skarżący wyraził swoje niezadowolenie z powodu bezprawnego odrzucenia jego kandydatury. Nadto stwierdził, że w dalszym ciągu czeka na odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie m.in. wyników uzyskanych na poszczególnych etapach naboru oraz stopnia spełnienia ogłoszonych wymagań przez zwycięzców naboru.

Następnie w piśmie z 12 lutego 2015 r. skarżący wezwał Komendanta Straży Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa.

Komendant w piśmie z 19 lutego 2015 r., odpowiadając na pisma skarżącego z 6 i 12 lutego 2015 r. oraz wniosek o udostępnienie informacji w zakresie wyników uzyskanych na poszczególnych etapach naboru oraz stopnia spełnienia wymagań przez poszczególnych kandydatów, podał liczbę punktów uzyskanych przez osoby wskazane we wniosku skarżącego w poszczególnych etapach naboru w formie tabeli. Jednocześnie poinformował skarżącego, że osoby wybrane przez komisję do zatrudnienia spełniły w stopniu najwyższym wymagania niezbędne i wymagania dodatkowe, w tym najbardziej przydatne zdolności psychofizyczne, takie jak komunikatywność, wysoka kultura osobista, stabilność emocjonalna, umiejętność pracy w grupie, odporność na stres, ugodowość, nastawienie prospołeczne, czego odzwierciedleniem jest uzyskana liczba punktów przez kandydatów. Z kandydatów, którzy uzyskali najwyższą liczbę punktów, wybrano 9 osób do zatrudnienia, kolejne 4 osoby na listę kandydatów rezerwowych.

P. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Straży Miejskiej w G. do uzupełnienia odpowiedzi na jego wniosek z 2 lutego 2015 r. poprzez udostępnienie żądanej przetworzonej informacji publicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem oraz stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie grzywny w wysokości 1000 zł, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący wyjaśnił, że uczestniczył w naborze na wolne stanowiska urzędnicze strażnika miejskiego w Straży Miejskiej w G., jednakże jego kandydatura została odrzucona przez psychologa. W związku z tym postanowił dowiedzieć się, jakich wymagań niezbędnych lub też dodatkowych wymienionych w ogłoszeniu o naborze nie spełnił. Złożył więc wniosek o udostepnienie informacji publicznej dotyczącej zasad przeprowadzania naboru kandydatów i szczegółów naboru, w którym uczestniczył. Częściowo informacja została udostępniona pismami z 2 i 9 lutego 2015 r. Jednakże nie uzyskał informacji o kandydatach w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze z 12 grudnia 2014 r., w formie listy zawierającej spełnione i niespełnione przez każdego z nich wymagania oraz wymienił te wymagania, które w szczególności nie powinny zostać pominięte.

Skarżący stwierdził, że jest to co prawda informacja przetworzona, jednak zachodzą przesłanki określone w art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż prawo do uzyskania tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych stanowi, że informacje w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze stanowią informację publiczną. Informacje te zawarte są w dokumentach aplikacyjnych kandydatów oraz protokołach komisji przeprowadzającej nabór z weryfikacji ofert. Dostęp do tych dokumentów jest ograniczony ze względu na zawarte w nich dane osobowe. Zrealizowanie uprawnienia wynikającego z art. 2 ust. 1 stawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art.13 ust. 4 ustawy o pracownikach samorządowych jest co do zasady możliwe przez uzyskanie dostępu do informacji przetworzonej.

Również Komendant oficjalnie prezentuje podobne stanowisko, gdyż w § 3 ust. 4 zarządzenia nr 48/2013 znajduje się wyraźna wzmianka o tym, że uczestnicy naboru maja prawo do wglądu do informacji o pozostałych kandydatach w ustawowo zakreślonym terminie. Komendant prawdopodobnie nie udostępnił skarżącemu żądanej informacji dlatego, że zwycięzcy naboru nie spełniają wymagań wymienionych w ogłoszeniu w większym stopniu niż skarżący. Taka informacja umożliwiłaby skarżącemu uzasadnienie jego zarzutów i żądań dotyczących przeprowadzonego naboru.

W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej w G. wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że w sprawie nie miała miejsca bezczynność, gdyż udzielono wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek z 2 lutego 2015 r., poza tym, w ocenie organu, nie wszystkie informacje wnioskowane przez skarżącego podlegają udostępnieniu. Z przepisów ustawy o pracownikach samorządowych wynika bowiem, że udostępnieniu polega ogłoszenie o naborze i jej składowe oraz informacja o wyniku naboru i jej składowe. Nie znajduje natomiast podstaw prawnych żądanie przetworzenia wnioskowanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę wskazanym na wstępie wyrokiem z 10 czerwca 2015 r., II SAB/Gd 53/15, stwierdził, że z przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) wynika, że wniosek o udzielenie informacji publicznej może być załatwiony albo przez udzielenie informacji (w formie czynności materialno – technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust.

2. Przy czym udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2).

Jak stanowi art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, informacje w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze stanowią informację publiczną. W przypadku skarżącego zachodzą szczególne okoliczności, gdyż był on uczestnikiem naboru. Stosownie natomiast do § 3 ust. 4 zarządzenia nr 48/2013 w sprawie procedury naboru i zatrudniania kandydatów do pracy w Straży Miejskiej w G. jako uczestnik naboru miał prawo do wglądu do informacji o pozostałych kandydatach. Jest to sytuacja analogiczna jak strony postępowania, która ma prawo do zapoznania się z aktami sprawy, w której uczestniczy, na podstawie przepisów proceduralnych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu I instancji, nie znajduje uzasadnienia wykorzystywanie ustawy o dostępie do informacji publicznej dla zrealizowania takiego uprawnienia. W szczególności zaś nie można domagać się wytworzenia specyficznej informacji, która nie istnieje i nie jest tworzona w trakcie procedury naboru.

Z treści regulującego to postępowanie zarządzenia 48/2013 oraz regulaminu pracy komisji rekrutacyjnej nie wynika bowiem, aby osobno punktowano wskazane przez skarżącego we wniosku wymagania, takie jak choćby posiadanie prawa jazdy czy też dyspozycyjność. Nie wynika także aby dokumentowano w jakikolwiek sposób spełnienie czy też niespełnienie wszystkich poszczególnych wymagań. Poszczególne etapy naboru są dokumentowane stosownymi protokołami komisji. W szczególności zaś punktacja przyznawana jest kandydatom łącznie za osiągnięcia (0-3 punktów) oraz łącznie za przydatne umiejętności (0-3punktów). Osiągnięcia to wykształcenie, doświadczenie oraz inne.

Z kolei przydatne umiejętności to znajomość topografii miasta G., obsługa komputera, umiejętność pracy w grupie (harcerstwo i inne stowarzyszenia) umiejętność formułowania myśli (wypowiedź ustna), znajomość języków obcych, znajomość przepisów prawnych. Skarżący otrzymał informacje odnośnie przyznanych w powyższych zakresach punktów poszczególnym osobom wymienionym w jego wniosku i w istocie była to informacja przetworzona.

W ocenie Sądu I instancji wniosek skarżącego z 2 lutego 2015 r. został załatwiony w sposób odpowiadający wymogom ustawy o dostępie do informacji publicznej. I tak skarżącemu przesłano dokumenty, które powstały w toku procedury naboru, niezależnie od tego, czy były one umieszczone na stronach BIP. Skarżący uzyskał również informacje w zakresie uzyskanych przez zakwalifikowanych kandydatów punktów z rozbiciem na poszczególne etapy naboru. W szczególności zaś dwukrotnie Komendant Straży Miejskiej wyjaśnił, że wszystkie te osoby spełniły wszystkie niezbędne wymagania formalne.

Zgodnie z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych wymagania określa się w ogłoszeniu o wolnym stanowisku w następujący sposób:

1. 1. wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku,
2. 2. wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku.

W ogłoszeniu o naborze wskazano zaś, że wymagania niezbędne to obywatelstwo polskie, ukończone 21 lat, korzystanie z praw publicznych, nienaganna opinia, sprawność pod względem fizycznym i psychicznym, niekaralność prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego i umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, wykształcenie średnie, uregulowany stosunek do służby wojskowej.

Nadto określono wymagania dodatkowe:

1. - wykształcenie wyższe o kierunku humanistycznym, prawo, administracja, zarządzanie bezpieczeństwem,
2. - ukończony kurs podstawowy dla strażników gminnych/miejskich,
3. - podstawowa znajomość ustawy o strażach gminnych oraz aktów prawnych z zakresu samorządu gminnego,
4. - dyspozycyjność,
5. - odporność na stres,
6. - umiejętność podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej,
7. - umiejętność pracy w grupie,
8. - znajomość topografii G.,
9. - podstawowa znajomość obsługi komputera,
10. - znajomość języków obcych,
11. - prawo jazy (A,B)
12. - zamieszkiwanie na terenie Trójmiasta.

Z akt wynika, że po analizie złożonych przez kandydatów dokumentów komisja zakwalifikowała osoby, które spełniły wymagania formalne, w tym także skarżącego, do dalszych etapów również punktowanych. Po przeprowadzeniu testów z wiedzy ogólnej i testów sprawnościowych komisja zakwalifikowała do kolejnego etapu 28 osób, w tym również skarżącego. Następnie została sporządzona ocena psychologiczna w zakresie przydatności do zawodu, a obejmująca komunikatywność, dokładność, sumienność, punktualność, wysoką kulturę osobistą, stabilność emocjonalną, umiejętność pracy w grupie, odporność na stres, ugodowość, nastawienie prospołeczne, asertywność, samodzielność i wysoką motywację do pracy. Osoby, które zdobyły 1 punkt wskazują najbardziej przydatne zdolności psychofizyczne, natomiast osoby, które uzyskały 0 punktów nie spełniły wymogów niezbędnych do pracy na stanowisku strażnika miejskiego od aplikanta do starszego specjalisty. Wszystkie te etapy naboru znalazły odzwierciedlenie w punktacji przyznanej poszczególnym kandydatom, którą uzyskał skarżący w piśmie organu z dnia 19 lutego 2015 r.

Taki tryb postępowania, w szczególności zasady przyznawania punktów kandydatom, wynikają z zarządzenia nr 48/2013 Komendanta w sprawie procedury naboru i zatrudniania kandydatów do pracy w Straży Miejskiej w G. oraz stanowiącego załącznik do tego zarządzania regulaminu pracy komisji rekrutacyjnej, który to został udostępniony skarżącemu na jego wniosek z 2 lutego 2015 r.

Z tych względów Sąd I instancji oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 czerwca 2015 r., II SAB/Gd 53/15, wniósł P. P. Zaskarżając wyrok w całości, w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił mu naruszenie:

1. 1. art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782; dalej: u.d.i.p.) – poprzez przyjęcie, że nie narusza prawa załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie jej w sposób i w formie niezgodnych z wnioskiem,
2. 2. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1202; dalej: u.p.s.) – poprzez przyjęcie, że nie można domagać się wytworzenia informacji publicznej przetworzonej potwierdzającej spełnienie lub niespełnienie przez kandydatów biorących udział w naborze na wolne stanowisko urzędnicze, prowadzonym na podstawie przepisów u.p.s., konkretnych wymagań związanych z tym stanowiskiem,
3. 3. art. 2 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – poprzez przyjęcie, że w przypadku osoby biorącej udział w naborze na wolne stanowisko urzędnicze, prowadzonym na podstawie przepisów u.p.s., nie znajduje uzasadnienia wykorzystywanie przepisów u.d.i.p. w celu zrealizowania uprawnienia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. i art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż osoba ta miała teoretycznie prawo wglądu do informacji o pozostałych kandydatach w okresie, kiedy sama była kandydatem, wynikające z wewnętrznego zarządzenia kierownika jednostki organizacyjnej.

Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły.

Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej zarzutów.

Istotą zarzutów zawartych w pkt 1 i 2 skargi kasacyjnej (naruszenia art. 14 ust. 1 u.d.i.p. i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych) jest stwierdzenie, że skarżący kasacyjnie nie uzyskał pełnej odpowiedzi na swój wniosek do Komendanta Straży Miejskiej w G. z 2 lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ nie wskazano mu informacji potwierdzającej spełnienie lub niespełnienie przez kandydatów biorących udział w naborze na wolne stanowisko urzędnicze, dodatkowych wymagań związanych z tym stanowiskiem, podanych w ogłoszeniu o naborze.

Skarżący kasacyjnie uzyskał jedynie ogólną informację, że wybrani przez komisję kandydaci wskazani w protokole spełnili wszystkie wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze (pismo z 9 lutego 2015 r.), a następnie w piśmie z 19 lutego 2015 r. Komendant Straży Miejskiej w G. podał liczbę punktów uzyskanych przez osoby wskazane we wniosku skarżącego w poszczególnych etapach naboru w formie tabeli.

Przyznać należy, że udzielona skarżącemu kasacyjnie informacja nie wyczerpała jego żądania zawartego w piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. Rozstrzygnięcia jednak wymaga, czy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w istocie taką informacją dysponował.

Z akt sprawy wynika, że mimo, iż ogłoszenie o naborze zawierało określenie dodatkowych wymagań związanych z wolnym stanowiskiem, na jakie prowadzony był nabór (zob. art. 13 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych), to spełnienie tych wymagań nie było osobno oceniane. Z zarządzenia Komendanta Straży Miejskiej w G. nr 48/2013 z 5 listopada 2013 r. w sprawie procedury naboru i zatrudniania kandydatów do pracy w Straży Miejskiej w G. oraz Regulaminu Pracy Komisji Rekrutacyjnej wynika, że merytorycznej weryfikacji złożonych ofert dokonuje Komisja Rekrutacyjna (§ 3 załącznika nr 1 do zarządzenia), przy czym wymagania dodatkowe wymienione w ogłoszeniu o naborze oceniane są co najmniej w dwóch grupach: osiągnięcia, przydatne umiejętności, a częściowo także pkt VI tabeli w załączniku nr 4 do zarządzenia. Spełnienie lub nie każdego z osobna z dodatkowych wymagań związanych z wolnym stanowiskiem, zawartych w ogłoszeniu o naborze, nie było oceniane osobno przez powołany do tego podmiot (Komisję Rekrutacyjną). Ocena dokonywana była w swoisty zbiorczy sposób – mało przejrzysty dla zainteresowanych – i tak też zostało to przedstawione skarżącemu kasacyjnie.

Ponieważ owe wymagania dodatkowe w tym wypadku miały różny charakter, w tym oceny, jak choćby podstawowa znajomość ustawy o strażach gminnych oraz aktów prawnych z zakresu samorządu gminnego, dyspozycyjność, odporność na stres, umiejętność podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej, umiejętność pracy w grupie, znajomość topografii G., podstawowa znajomość obsługi komputera, znajomość języków obcych – a oceny spełnienia tych wymagań miała dokonać Komisja Rekrutacyjna, to nie można uznać za informację przetworzoną tego, czego Komisja nie uczyniła, a mianowicie oceny spełnienia każdego z wymagań dodatkowych osobno.

Czy taka treść zarządzenia Komendanta Straży Miejskiej w G. nr 48/2013 z 5 listopada 2013 r. i wynikająca z niego procedura odpowiadają wymogom z art. 13 ust. 2a i 4 ustawy o pracownikach samorządowych, jest zagadnieniem osobnym, które nie może być ocenione w ramach sprawy ze skargi na bezczynność.

Zauważyć bowiem należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, nie podejmuje w terminie wynikającym z art. 13 u.d.i.p. odpowiednich czynności, tj. ani nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej, ani też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia (ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku zaistnienia okoliczności z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Podkreślić należy, że nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie jest w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. W takich sytuacjach organ nie jest zobowiązany ani do udostępnia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza bowiem dostęp do informacji istniejącej i będącej w posiadaniu organu.

Zatem, w sytuacji braku informacji organ powinien jedynie o tym poinformować wnioskodawcę, w drodze pisma informującego, będącego odpowiedzią na wniosek, co uwalnia organ od zarzutu bezczynności. Za takie należy uznać pisma z 9 i 19 lutego 2015 r., w których organ wyjaśnił, jakimi informacjami dysponuje w ramach żądań zawartych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W aktach brak jest dowodów na to, że organ dysponował oceną Komisji Rekrutacyjnej odnośnie spełnienia lub niespełnienia każdego z dodatkowych wymagań przez poszczególnych kandydatów. Sąd nie ocenia przy tym w tym postępowaniu, czy taki stan jest zgodny z prawem.

Zarzut zawarty w pkt 3 skargi kasacyjnej (naruszenia art. 2 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji) byłby usprawiedliwiony, gdyby podmiot zobowiązany rzeczywiście dysponował żądaną informacją w takiej postaci, jaka objęta była żądaniem, czyli oceny spełnienia każdego z wymagań dodatkowych przez poszczególnych kandydatów.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.