Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2866/12, oddalił skargę kasacyjną D. W. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 578/09 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Skarżący złożyli w dniu 13 sierpnia 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z wnioskiem o uzupełnienie i dokonanie wykładni powołanego wyżej wyroku w którym sformułowali zapytanie "na jakiej podstawie prawnej Naczelny Sąd Administracyjny nie przeprowadził dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3, § 4 i § 5 u. o. p.p.s.a. mimo, że strona skarżaca miała w tym interes prawny,... na jakiej podstawie prawnej NSA w Warszawie pominął istotne dokumenty mające zasadnicze znaczenie w sprawie?" Ponadto wyrazili swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia, podnosząc uwagi co do ich dyskryminowania, niewłaściwej oceny materiału dowodowego, tolerowania naruszeń prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Burmistrza.
Wniosek w przedmiocie uzupełnienia wyroku skierowany został do rozpoznania na rozprawie. Na posiedzeniu niejawnym rozpoznano wniosek w zakresie wykładni.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a"), sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Potrzeba wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejednoznaczna. Instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego oraz pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy, jak również uzupełnieniu rozstrzygnięcia. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Dodatkowo należy wskazać, że strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego.
Tymczasem skarżący we wniosku nie wskazali żadnych wątpliwości dotyczących sentencji wyroku, którego rozstrzygnięcie sprowadzało się do oddalenia skargi kasacyjnej. Natomiast przedstawione w piśmie uwagi krytyczne nie dotyczą w istocie przedmiotu sprawy rozpatrzonej przez Naczelny Sąd Administracyjny, a wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, mianowicie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia. Dodać przy tym należy, że skarżący we wniosku sformułowali pytania o motywy podjętego rozstrzygnięcia, podczas gdy zawarte są one w pisemnym uzasadnieniu wyroku.
W rezultacie wniosek o wykładnię wyroku, jako niezasadny w świetle art. 158 p.p.s.a., podlegał oddaleniu.