Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2867/16 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16 w sprawie ze skargi S. K. na bezczynność Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w przedmiocie wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny M. K. wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia o rozstrzygnięcie w zakresie przyznania pełnomocnikowi skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w niniejszym postępowaniu. Koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek ten zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd może w tym zakresie wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 1a). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§3). Zgodnie z art. 156 § 2 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2867/16 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16 w sprawie ze skargi S. K. na bezczynność Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w przedmiocie wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA w sentencji ww. postanowienia pominął orzeczenie co do zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego wykonywanego z urzędu przez pełnomocnika. Na tę okoliczność pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że NSA nie orzekł w postanowieniu o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego - radcy prawnemu - wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, gdyż przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do rozliczenia kosztów postępowania między stronami. W niniejszej sprawie strona nie poniosła żadnych kosztów postępowania, podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 203 i 204 P.p.s.a.
Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.
W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie wyroku należało uznać za nieuzasadniony.
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o którym mowa w § 3 rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które będzie miało zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść § 22 obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r., a więc przed zakończeniem niniejszego postępowania wszczętego w dniu 14 kwietnia 2016 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 w zw. z art. 160, art. 166 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.