Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D.O. i W.O. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej.
Skarga kasacyjna od powyższego wyroku wniesiona przez D.O. (skarga kasacyjna wniesiona przez W.O. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 sierpnia 2015 r.) zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Suwalskiego z dnia [...] listopada 2014 r. (powinno być [...] listopada 2014 r.). We wniosku wskazano, że zgonie z art. 124 ust. 1a u.s.g. organ może wydać decyzje o niezwłocznym zajęciu nieruchomości w przypadkach określonych w art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: k.p.a.), bądź w sytuacjach uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym. Zaskarżona decyzja wydana została w związku z uznaniem, że przedmiotowa sprawa jest niezmiernie ważna z punktu widzenia inwestycji finansowanych ze środków unijnych. Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie brak jest przesłanek w postaci uzasadnionego ważnego interesu gospodarczego, "zaliczenie inwestycji do priorytetowych projektów finansowanych przez Unię Europejską nie stanowi automatycznie o zaklasyfikowaniu decyzji o zajęciu nieruchomości jako koniecznej do natychmiastowego wykonania".
Ponadto we wniosku podniesiono, że stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r. poz. 782 ze zm., dalej u.g.n.) wykonanie decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w dziale III tej ustawy powinno zostać wstrzymane z chwilą zaskarżenia ich do sądu administracyjnego. Ponieważ podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Suwalskiego stanowił art. 124 ust. 1a u.g.n., a miedzy tymi decyzjami a decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości jest zależność o ścisłym charakterze, to należy uznać, że podstawą wstrzymania wykonania tych decyzji jest art. 9 u.g.n. Wobec tego, zdaniem skarżącej, wniosek o wstrzymanie wykonania nie wymaga dowodzenia wyrządzenia szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
W odpowiedzi na wniosek uczestnik postępowania, [...] S.A. z siedzibą w K., wniósł o jego oddalenie. Spółka wyjaśniła, że inwestycja na gruntach należących do skarżących została już w większości zrealizowana, a jej wstrzymanie może grozić niedotrzymaniem przez inwestora terminu rozliczenia dotacji z Unii Europejskiej, a w konsekwencji obowiązku zwrotu uzyskanej dotacji. Spółka wskazała, że inwestycja ma strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego Rzeczpospolitej Polskiej. Podkreśliła również, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. niweczy sens zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, której to decyzji został w niniejszej sprawie nadany rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na zabezpieczenie możliwości zrealizowania inwestycji celu publicznego niezwykle ważnej dla bezpieczeństwa energetycznego kraju i regionu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny możliwe jest na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z art. 193 p.p.s.a. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zatem, wstrzymanie wykonania decyzji ma miejsce, jeżeli strona uprawdopodobni, że w sprawie może wystąpić znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W rozpoznawanym wniosku strona wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Suwalskiego z dnia [...] listopada 2014 r. powinno nastąpić stosownie do treści art. 9 u.g.n. We wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanych decyzji przez sąd administracyjny strona nie wskazała natomiast żadnych okoliczności mających uprawdopodobnić spowodowanie przez ich wykonanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Autor wniosku nie powołał nawet przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowiącego podstawę orzeczenia o wstrzymaniu wykonania aktu przez sąd. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw do orzeczenia zgodnie z rozpoznawanym wnioskiem.
Ubocznie wskazać jeszcze należy, że nakaz wydania postanowienie wstrzymującego wykonanie decyzji, o którym mowa w art. 9 u.g.n., skierowany jest do organu, a nie do sądu. Ponadto zgodnie z tym przepisem w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Zaś zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. Zatem są to decyzje, które zostały wyłączone spod obowiązku obligatoryjnego wydania postanowienia o wstrzymaniu ich wykonania.
Mając powyższe na uwadze, z braku przesłanek z art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.