Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 22 stycznia 2019 r., sygn. II SAB/Wa 535/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 9 marca 2018 r.
W piśmie z 9 marca 2018 r. A. S. (dalej jako: "skarżący"), powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm. - dalej także: "u.d.i.p."), skierował do Ministra Sprawiedliwości wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
W piśmie z 9 kwietnia 2018 r. Minister Sprawiedliwości, powołując się na przepis art. 13 ust. 2 u.d.i.p., powiadomił stronę skarżącą o wyznaczeniu terminu rozpatrzenia wniosku do 18 maja 2018 r., wraz z podaniem przyczyny opóźnienia.
Następnie, Minister Sprawiedliwości, w piśmie z 18 maja 2018 r., przedstawił odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 9 marca 2018 r. Jednocześnie stwierdził, że analiza żądań skarżącego wskazuje, iż wniosek z 9 marca 2018 r. (zawierający osiem punktów) dotyczy przetworzonej informacji publicznej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
W związku z powyższym, Minister wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, że uzyskanie wnioskowanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Innymi słowy, że proces przetworzenia wnioskowanych informacji jest usprawiedliwiony szczególnym interesem publicznym.
Organ udzielił jednocześnie odpowiedzi na pkt 8 wniosku skarżącego,
Pomimo prawidłowego doręczenia wskazanego wyżej pisma Ministra Sprawiedliwości z 18 maja 2018 r., skarżący nie zastosował się do powyższego wezwania organu i nie wskazał okoliczności świadczącej o istnieniu szczególnie istotnego interesu publicznego dla uzyskania żądanej przez niego informacji.
W związku z powyższym, Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., decyzją z [...] lipca 2018 r., nr [...], odmówił skarżącemu udostępnienia wskazanej we wniosku z 9 marca 2018 r. przetworzonej informacji publicznej.
W piśmie z 9 sierpnia 2018 r. A. S., działając za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe postępowanie Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z 9 marca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na względzie zarówno analizę akt sprawy oraz stanowiska obu stron sporu sądowego, a przede wszystkim fakt wydania przez Ministra Sprawiedliwości decyzji z [...] lipca 2018 r., uznał, że Minister Sprawiedliwości nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania i skargę oddalił.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł A. S. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:
- 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię i bezzasadne przyjęcie, że rozpatrzenie przez organ wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej przez wydanie decyzji znosi ewentualne wcześniejsze prowadzenie postępowania w sprawie z tego wniosku w sposób nieefektywny prowadzący do przewlekłości postępowania;
- 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. przez zaniechanie zbadania przez Sąd czynności podjętych przez organ w celu załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej oraz dokonania analizy zasadności i terminowości tych czynności w świetle wymaganej szybkości i sprawności postępowania, przy jednoczesnym oparciu się przez Sąd wyłącznie na fakcie ostatecznego załatwienia sprawy (przed wniesieniem skargi), a w konsekwencji bezzasadne oddalenie skargi;
- 3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 149 § 1a i § 2 p.p.s.a. przez zaniechanie dokonania przez Sąd oceny, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przez zaniechanie rozważenia zasadności przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
- 4) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez brak przedstawienia w uzasadnieniu wyroku wyjaśnienia rozstrzygnięcia Sądu i praktyczne ograniczenie się do stwierdzenia sądu ujętego w dwóch zdaniach (wiersze 8-10 oraz 12-14 na s. 17 uzasadnienia Wyroku).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej jako "p.p.s.a".), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten pozwala na zawieszenie postępowania w przypadku zaistnienia zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego). Takie zagadnienie występuje wtedy, gdy uprzednie rozstrzygnięcie określonej kwestii, która występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II OSK 3732/18 przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?" Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II OPS 3/19.
W uzasadnieniu ww. postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że problematyka sposobu orzekania na przewlekłość postępowania w przypadku, gdy przed wniesieniem skargi została wydana decyzja, nie jest jednolicie postrzegana zarówno w orzecznictwie sądowym jak i w literaturze i w związku z tym kwestia ta wymaga wyjaśnienia.
Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie ww. zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości będzie miało bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy. W tej bowiem sprawie skarżący kasacyjnie wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym oddalono skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Sprawiedliwości z tego powodu, że przed wniesieniem skargi została wydana decyzja.
Wobec tego uzasadnione jest zawieszenie postępowania w tej sprawie przez Sąd do czasu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą II OPS 3/19.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. z urzędu zawiesił postępowanie kasacyjne.