Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1801/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r., wydaną w przedmiocie opróżnienia i przekazania lokalu mieszkalnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M.L., zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że sporny lokal mieszkalny jest jego jedynym miejscem zamieszkania, nie ma on możliwości wyprowadzenia się do innego lokalu, zaś żaden z członków jego rodziny czy też znajomych nie może udzielić mu w tym zakresie pomocy. Nie ma on także środków na wynajęcie innego lokalu, bowiem jest osobą bezrobotną.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożony w niniejszej sprawie, zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo takie zaistnieć może w przedmiotowym postępowaniu. Jak wynika z okoliczności sprawy lokal, co do którego wydana została zaskarżona decyzja, jest jedynym miejscem zamieszkania M.L., nie dysponuje on prawem do innego lokalu, nie posiada żadnych oszczędności i jest osobą bezrobotną.
Tym samym uznać trzeba, iż ewentualna konieczność opuszczenia zajmowanego lokalu przez zakończeniem niniejszego postępowania spowodowałby mogła wystąpienie zagrożenia skarżącego bezdomnością. Okoliczność ta uznana może być bez wątpienia za przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto podkreślenia wymaga, że skarżący korzystał z ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 P.p.s.a. na etapie postępowania przed Sądem I instancji, a w sprawie nie zaistniały żadne okoliczności uzasadniające przyjęcie odmiennego stanowiska w postępowaniu kasacyjnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.