Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Gmina Niepołomice - reprezentowana przez adwokata R. P., pismem z dnia 29 sierpnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 5 lipca 2006 r., nr KKU-118/06 w przedmiocie odmowy przekazania na rzecz gminy prawa własności nieruchomości. Ze znajdującej się w aktach sprawy notatki urzędowej wynika, iż po sprawdzeniu Rejestru Opłat Sądowych do dnia 9 października 2006 r. pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu od powyższej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę zważył, iż w myśl art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W przedmiotowej sprawie, stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) skarga podlega wpisowi stałemu w kwocie 200 zł. Bezsporne jest, że adwokat reprezentujący Gminę Niepołomice nie uiścił od wniesionej skargi należnego wpisu stałego, co potwierdza znajdująca się w aktach sądowych notatka urzędowa (k. 12). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił odrzucić skargę.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2006 r. Gmina Niepołomice złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik Gminy Niepołomice zarzucił zaskarżonemu postanowieniu:
- - naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 221 w z w. z art. 219 § 1 w zw. z art. 54 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez odrzucenie skargi, która przy wniesieniu do sądu została należycie opłacona bez wezwania o uiszczenie opłaty;
- - naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to § 5 ust. 1 infine rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez przyjęcie, że skarżąca powinna była uiścić wpis mimo nieznajomości sygnatury akt sądowych;
- - naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 133 § 1 zd. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w efekcie wydania postanowienia z 26.10.2006 r. na podstawie notatki urzędowej z 9.10.2006 r., nieuwzględniającej faktu wniesienia przez skarżącą opłaty sądowej w należnej wysokości w dniu 24.10.2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.
Przepis art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie, podlegająca takiej opłacie, nie została należycie opłacona. W myśl § 5 ust. 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów przy uiszczeniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowej - § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, Dz.U.
Nr 45, poz., 332, jako niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji. W tej sytuacji złożona pismem z dnia 29 sierpnia 2006 r. skarga na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. W tym przypadku nie była jeszcze znana sygnatura akt sądowych. Tak więc wnoszony wpis winien zostać stosownie opisany: przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność oraz daty i nazwy owego aktu lub czynności.
Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd przepisu § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest nieuzasadniony. Pełnomocnik skarżącego będący adwokatem miał więc w nowej sytuacji prawnej zaistniałej po w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, zatem w terminie przewidzianym do jej złożenia. Decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej została doręczona skarżącej w dniu 31 lipca 2006 r. Termin 30 - dniowy określony w art. 53 § 1 w/w ustawy do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 sierpnia 2006 r. i najpóźniej do tego dnia skarga powinna była zostać opłacona. Wpis od skargi został natomiast uiszczony dopiero w dniu 24 października 2006 r. - a więc znacznie po upływie przewidzianego terminu.
W takiej sytuacji należy uznać, iż prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 221 w/w ustawy, nie została ona bowiem opłacona w przewidzianym prawie terminie. Fakt, iż w momencie orzekania Sąd I instancji nie wiedział, iż wpis został uiszczony, nie ma natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż skarga została opłacona po terminie, co wywołuje skutek taki jakby w ogóle nie został uiszczony od niej wpis, ewentualnie uiszczony nienależycie. Zarzut naruszenia przez Sąd art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest więc nieuzasadniony.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.