Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. Ł. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wypłatę odszkodowania. Przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd był fakt jej nieopłacenia.
Na powyższe postanowienie J. Ł. reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. A. Ż. wniósł "zażalenie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, iż wniesione w sprawie "zażalenie" zostało potraktowane jako skarga kasacyjna, gdyż zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna nie zaś zażalenie. W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kasacja nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie niniejszej nie spełnia powyższych wymagań, gdyż w jej treści nie powołano jakiegokolwiek przepisu prawa procesowego czy też materialnego, który zdaniem skarżącego miałby zostać naruszony przez Sąd. Z powyższego względu skarga nie mogła zostać rozpoznania i podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 180 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.