Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 296/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 19 lipca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. C. i Z. C.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt II SAB/Bk 46/05
Skład
Przewodniczący sędzia NSA: Zbigniew Rausz Sędziowie NSA Joanna Runge - Lissowska Leszek Włoskiewicz (spr.)
Justyna Nawrocka protokolant
Sprawa
w sprawie ze skargi Z. i W. C. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie orzeczenia o specjalnym zasiłku celowym, przydzielenia zastępczego lokalu mieszkalnego i załatwienia prośby osoby trzeciej postanawia

Sentencja

  1. oddalić skargę kasacyjną;
  2. zasądzić na rzecz adwokata T. M. od Skarbu Państwa kwotę 244 zł (dwieście czterdzieści cztery) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postanowieniem z dnia 9 grudnia 2005 r. II SAB/Bk 46/05 odrzucił jako niedopuszczalną, skargę Z. i W. C. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...].

Skarżący zarzucali bowiem opieszałość organu w rozpatrywaniu ich wniosku o przyznanie specjalnego zasiłku celowego, jednak nie wykazali, aby swą skargę poprzedzili zażaleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a.

Skarżący zarzucali ponadto przewlekłość w załatwieniu im lokalu mieszkalnego z zasobów gminnych, podczas gdy ta sprawa nie ma administracyjnego charakteru oraz w załatwieniu sprawy M. D., który jest osobą obcą i w postępowaniu jego dotyczącym skarżący nie są stroną.

Skarżący domagali się wreszcie – lecz nie w skardze wniesionej 7 czerwca 2005 r. tylko w piśmie z dnia 31 października 2005 r. – odszkodowania i zadośćuczynienia od Urzędu Miejskiego w [...] i sąd wyjaśnił, że dochodzić tych roszczeń mogą tylko w postępowaniu cywilnym.

Wnosząc skargę kasacyjną Z. i W. C. – reprezentowani przez adwokata ustanowionego z urzędu – jako jej podstawy przytoczyli:

" naruszenie przepisów postępowania art. 3 § 1 i § 2 pkt 8, art. 52 § 1 – 4, art. 58 § 1 pkt 6, art. 134 § 1, art. 141 § 4 i art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polegających na przedawnieniu stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością i błędne przyjęcie niedopuszczalności skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w sytuacji, gdy skarżący w dniu 13 listopada 2004 r. złożyli zażalenie na postępowanie kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], zarzucając bezczynność organu w wykonywaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego z 19 października 2004 r., co wyczerpywało drogę odwoławczą skarżących, a ponadto...., naruszenie przepisów postępowania art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 65 § 1 k.p.a. i art. 66 § 3 k.p.a. przez zaniechanie przekazania według właściwości pisma skarżących z 25 października 2005 r. o odszkodowanie, które to naruszenia łącznie miały istotny wpływ na wynik sprawy".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że zawarte w aktach administracyjnych pismo skarżących z dnia 13 listopada 2004r. jest w istocie zażaleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a., z kolei ich pismo z dnia 25 października 2005 r. powinno zostać przekazane przez sąd według właściwości kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowogrodzie w celu merytorycznego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przyjmując nawet, że pismo skarżących z dnia 13 listopada 2004 r. do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowogrodzie stanowi zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy zasiłku celowego, także wówczas skarga podlegałaby odrzuceniu, gdyż została wniesiona zanim zażalenie rozpatrzył właściwy organ, jednak z treści pisma nie wynika, aby zamiarem skarżących było wniesienie zażalenie do organu wyższego stopnia za tylko pośrednictwem organu pomocy społecznej.

Z kolei nie znajduje uzasadnienia prawnego przekonanie, że sąd był obowiązany przekazać żądanie odszkodowawcze skarżących "według właściwości", tj. do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działając na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Kodeks postępowania administracyjnego bowiem – co do zasady – nie znajduje zastosowania w postępowaniu sądowym, które reguluje prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast powołany w skardze kasacyjnej art. 4 (a także, chociaż nie wiadomo dlaczego, art. 5 nowelizujący kodeks postępowania cywilnego) Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tylko nowelizuje kodeks postępowania administracyjnego, lecz nie rozszerza zakresu obowiązywania tego kodeksu na sądy administracyjne.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na mocy art. 184 oraz art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.