Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 2981/15, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), zawiesił toczące się w niniejszej sprawie postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego przedstawionego przez Prokuratora Generalnego RP we wniosku z dnia 21 grudnia 2017 r. znak: PK IV Zpa 33.2017.
W dniu 11 czerwca 2018 r., sygn. akt I OPS 7/17 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w sprawie zagadnienia prawnego przedstawionego przez Prokuratora w w/w wniosku i stwierdził, że "Obowiązek wnoszenia, przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.), opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby, a w konsekwencji wydanie decyzji o zwrocie kosztów poniesionych zastępczo przez gminę na podstawie art. 104 ust. 3 w związku z art. 61 ust. 3 tej ustawy, wymaga uprzedniego skonkretyzowania i zindywidualizowania tego obowiązku począwszy od dnia jego powstania w stosunku do każdej ze zobowiązanych osób w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 1 i 2 tej ustawy lub w drodze umowy zawartej na podstawie art. 103 ust. 2 w związku z art. 61 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ustawy o pomocy społecznej".
W związku z tym, że przyczyna zawieszenia postępowania sądowego ustała, należało podjąć zawieszone postępowanie z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.