Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt U SA/Ol 89/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - po rozpoznaniu skargi P. B. na bezczynność Dziekana Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w udzieleniu informacji publicznej zobowiązał Dziekana Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2013 r. o udzielenie informacji publicznej.
Sąd wskazał, iż w dniu [...] lutego 2013r. P. B. zwrócił się drogą elektroniczną do Dziekana Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie o udostępnienie treści jednej losowo wybranej decyzji administracyjnej doręczonej do imiennie oznaczonego kandydata o przyjęciu lub nieprzyjęciu na studia stacjonarne I stopnia, kierunek zootechnika w roku akademickim 2012/2013. We wniosku wskazano, że treść udostępnianej decyzji winna zawierać deanonimizowane imię i nazwisko strony, natomiast adres strony należy anonimizować.
W odpowiedzi organ przesłał wnioskodawcy decyzję o przyjęciu na I rok stacjonarnych studiów pierwszego stopnia, kierunek zootechnika w roku akademickim 2012/2013. W przesłanej decyzji organ nie ujawnił jednak danych personalnych: osoby przyjętej na studia oraz osób zasiadających w Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej.
Pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. P. B. wywiódł skargę na bezczynność Dziekana Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie na skutek wniosku skarżącego z dnia 6 lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie, w jakim organ nie udostępnił treści żądanej decyzji administracyjnej, w części dotyczącej członków Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, którą to treść organ usunął z udostępnionych aktów. Skarżący zwrócił się o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku w zakresie ujawnienia treści udostępnionej decyzji co do członków Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia przez Sąd organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 53 § 2 i 3 p.p.s.a. poprzez brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał skargę za uzasadnioną.
W pierwszej kolejności Sąd wskazał, iż zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej został rozpoznany niezgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przytaczając uregulowania dotyczące udostępniania informacji publicznej zawarte w ustawie o dostępie do informacji publicznej Sąd stwierdził, iż organ reprezentujący państwową szkołę wyższą, a więc podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, nie udzielił odpowiedzi na wniosek w trybie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej, tj. udzielił on informacji ale niezgodnej z wnioskiem strony. Nie udostępnił bowiem żądanych i ściśle sprecyzowanych informacji. We wniosku zaznaczono bowiem wyraźnie, że treść udostępnianej decyzji winna zawierać deanonimizowane imię i nazwisko strony, natomiast adres strony należy anonimizować.
Tym samym faktycznie organ nie rozpoznał wniosku skarżącego. Sąd wskazał, że organ powinien udzielić stosownej informacji bądź odmówić jej udzielenia we wskazany wyżej sposób, wskazując przyczynę nieudzielania takiej informacji (np. informacja jest niejawna bądź chroniona ze względu na prawo do prywatności itd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał, że Dziekan Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego pozostaje w bezczynności i z tego względu na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 6 lutego 2013 r. o udzielenie informacji publicznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył P. B., zaskarżając wyrok w części obejmującej pkt 1 jego sentencji.
Sądowi I instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania – art. 149 § 1 media parte p.p.s.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie w zakresie, w jakim Sąd a quo w punkcie pierwszym sentencji zaskarżonego wyroku nie określił organowi terminu, w którym ma spełnić zobowiązanie. Brak tego konstytutywnego elementu orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność organu może czynić wyrok niewykonalnym w kontekście treści art. 286 § 2 p.p.s.a., który w sprawach ze skarg na bezczynność, ustanawia organowi termin na załatwienie sprawy, który upłynie po dniu "wyznaczonym przez sąd". Skoro zatem Sąd terminu takiego nie wyznaczył, to tym samym termin upłynąć nie może, a wyrok zobowiązujący stanie się wówczas niewykonalny. Zakreślenie organowi terminu wykonania zobowiązania jest obligatoryjnym elementem sentencji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, a jego brak oznacza naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby nie ta wada, to treść sentencji byłaby odmienna i składałoby się na nią również określenie terminu wykonania zobowiązania.
W oparciu o powyższy zarzut kasacyjny wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku pkt 1 jego sentencji i w tym zakresie przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dziekan Wydziału Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Organ wskazał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 października 2013 r, sygn. akt II SA/Ol 89/13 został przez organ wykonany w całości, bowiem w dniu 11 grudnia 2013 r. organ udostępnił informację publiczną zgodnie z wnioskiem skarżącego.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy odnieść się do wniosku Dziekana Wydziału Bioinżynierii Zwierząt o umorzenie postępowania wobec wykonania wyroku Sądu I instancji i udostępnienia żądanej informacji publicznej, który to wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargi od wyroków sądów wojewódzkich i przedmiotem oceny jest orzeczenie tego sądu i tylko w ramach tych kompetencji pośrednio dokonuje oceny działań danego organu. Dlatego też wykonanie wyroku Sądu I instancji i udzielenie stosownej informacji publicznej nie powoduje, że postępowanie kasacyjne staje się bezprzedmiotowe.
Natomiast skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy i w związku z tym podlegała oddaleniu. Należy zgodzić się ze skarżącym, że przepis art. 149 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje sąd m.in. do określenia terminu w jakim ma być dokonana dana czynność. Jednakże musi to być obligatoryjny element rozstrzygnięcia w przypadku gdy przepis prawa nie określa terminu jednoznacznie. Wtedy bowiem, jak to słusznie podkreślono w skardze kasacyjnej, mogłyby wystąpić trudności z ustaleniem terminu załatwienia sprawy, a co za tym idzie z wykonaniem wyroku. Jednakże w sprawie udzielenia informacji publicznej, ten problem nie nastąpi. Stosownie bowiem do art. 286 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do załatwienia sprawy jest określony w przepisach prawa lub wywodzony przez sąd. Ponieważ ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 13 ust. 1 określa ustawowy termin do jej udostępnienia, to Sąd I instancji nie musiał już go ponownie określać (por. wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1375/12). Wyznaczenie tego terminu mogłoby nastąpić w sytuacji gdyby Sąd uznał, że zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające skrócenie lub przedłużenie tego ustawowego terminu.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy na mocy art. 184 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.