Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1138/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1879/11.
Przytaczając treść przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania, Sąd I instancji stwierdził, że skarga J. P. o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Sąd podkreślił, że skład sądu, który wydał wyrok objęty skargą o wznowienie, skarżąca znała od dnia doręczenia jej tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Z tym też dniem skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia, gdyż znała składy sędziowskie, które brały udział w wydaniu wcześniejszych wyroków wskazanych przez J. P. w skardze o wznowienie. Wniesienie skargi kasacyjnej sprawiło, że wyrok WSA w Krakowie wydany w sprawie II SA/Kr 1897/11 stał się prawomocny z chwilą rozpoznania tej skargi przez NSA. Dlatego – w ocenie Sądu - termin do wniesienia skargi o wznowienie rozpoczął bieg w dniu uprawomocnienia się ww. wyroku WSA, czyli w dniu 21 marca 2013 r., kiedy to zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę J. P. Ostatnim zatem dniem trzymiesięcznego terminu do wniesienia przez J. P. skargi o wznowienie postępowania był 21 czerwca 2013 r.
Sąd stwierdził, że dla biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie bez znaczenia jest data doręczenia odpisu wyroku NSA stronie, ponieważ w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej prawomocność wyroku sądu I instancji następuje w dniu wydania orzeczenia NSA, a nie w dniu doręczenia odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponadto wyrok NSA został wydany na rozprawie, czyli posiedzeniu jawnym, o którym został zawiadomiony pełnomocnik strony.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła J. P., reprezentowana przez adwokata.
Postanowienie zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 277 p.p.s.a.
W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż termin do wniesienia skargi o wznowienie winien być liczony od dnia doręczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyli od dnia 31 maja 2013 r. Natomiast zarzucana w postanowieniu Sądu I instancji znajomość składów sędziowskich nie ma znaczenia, bowiem skarżąca miała prawo oczekiwać, że Naczelny Sąd Administracyjny nieważność postępowania weźmie pod rozwagę z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.
Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie strony możliwości działania lub braku należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jednocześnie w myśl art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Należy zatem stwierdzić, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania może zacząć swój bieg najwcześniej w dniu uprawomocnienia się orzeczenia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4, Warszawa 2012, s. 693).
W pierwszej kolejności podkreślić należy, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że skarżąca o podstawie wznowienia wiedziała od momentu doręczenia jej odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1879/11.
Postępowanie zostało prawomocnie zakończone w dniu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej - tj. w dniu 21 marca 2013 r. Należy wskazać, że pełnomocnik skarżącej został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, na której Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną oraz wydał i ogłosił wyrok oddalający skargę kasacyjną.
W takiej sytuacji z chwilą więc prawomocnego zakończenia postępowania zarzut nieważności postępowania - opierający się na twierdzeniu, iż w wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy - mógł być podnoszony jako przesłanka wznowienia postępowania.
A zatem, w dniu 21 marca 2013 r. skarżąca nie tylko wiedziała już o podstawie wznowienia, ale i od tej daty mogła już także - z uwagi na zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem - wnieść skargę o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. rozpoczął bieg od dnia ogłoszenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. od dnia 21 marca 2013 r. i upłynął w dniu 21 czerwca 2013 r. Natomiast J. P. skargę o wznowienie postępowania złożyła w dniu 22 sierpnia 2013 r., a więc po upływie trzymiesięcznego terminu ustanowionego w art. 277 p.p.s.a.
Okoliczność podnoszona w skardze kasacyjnej, iż skarżąca miała prawo oczekiwać, że Naczelny Sąd Administracyjny nieważność postępowania weźmie pod rozwagę z urzędu, pozostaje bez wpływu na bieg terminu, o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a., skoro jak już wyżej wskazano skarżąca o podstawie wznowienia wiedziała jeszcze przed wydaniem wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, zaś jej pełnomocnik został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. W takiej sytuacji, skarżąca o treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego mogła dowiedzieć się wcześniej, nie czekając na jego doręczenie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.